22-03-08

Ronnie

ronniekopie

 

Ronnie en Tom Waits, twee druppels water. Na lang aandringen mocht ik een foto van hem maken. Op voorwaarde dat hij actie en decor mocht kiezen...

 

 

12:08 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

04-10-07

In de diepvriezer...

004De kogel is door de kerk. Drie maanden zal het tentenkamp, dat je op de foto ziet, mijn thuis zijn. De exacte positie is 80°Z/81°W en ligt aan de voet van Patriot Hills. Antarctic Logistics&Expeditions organiseert vluchten van Punta Arenas (Chili) naar Patriot Hills (Antarctica). Vandaar trekken avonturiers naar de top van Mount Vinson of skiën naar de Zuidpool. Wetenschappelijke teams worden van daar naar de site gevlogen waar ze hun 'monsters' willen verzamelen. Mijn dagelijkse taak bestaat erin om de vliegtuigen te voorzien van weervoorspellingen zodat ze op een veilige manier kunnen landen of opstijgen.

De klimatologische omstandigheden zijn er vrij extreem: temperaturen die variëren tussen min 25°C en min 15°C en een stormachtige wind.

Ik denk dat ik maar eens op zoek ga naar wat thermisch ondergoed.

 

16:11 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (32) |  Facebook |

18-09-07

Frisjes

Patriot hills marathon route small

 

Je 54ste marathon lopen op 81°Z/81W is dat niet zoiets als...een heel verre droom? Het wordt tijd dat ik mijn naam, marco'zuidpolo', terug wat meer glans moet geven. Waar kan ik dat beter dan hier?

 

19:29 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

03-09-07

Om grijs haar van te krijgen

andre

Je zou van minder grijs haar krijgen. André Migneau is organisator van onder andere de 'In Flanders Fields-marathon'. Volgende zondag gaat de negende editie van deze prachtige loopwedstrijd door. We starten in Ramskapelle (Nieuwpoort) en via de IJzer, dito-toren en dodengang, naar de Ieperlee. Daar passeren we de pittoreske sas van Boezinge gaat het, pardon, loopt het naar Ieper. Door de Menenpoort, als je de 'Last Post' hoort ben je veel te laat, en aankomen op de gezellige markt van Ieper. Kortom een marathon die alle succes verdient.

Vorige jaren werd het gras voor André's voeten weggemaaid door de organisatie van de Kustmarathon, die zonder overleg hun loop twee weken na de IFF neerpootten. De Kustmarathon beloofde een sterke rugwind, wat een serieuze opdoffer voor de Iepermarathon betekende.

Na het definitief forfait van de Kustmarathon leek het er even op dat de weg voor André open lag. De hele maand september voor hem alleen, lopers van heel België, gegarandeerd een succesnummer. En meer dan verdiend.

Ach, die vooruitzichten waren slechts van korte duur. Enkel doorgewinterde lopers vonden de tijd rijp om een eigen marathon te organiseren. Van Deinze naar Wevelgem, een groot stuk langs de Leie. Veel inspiratie en nadenkwerk is er waarschijnlijk niet aan te pas gekomen om hun baby 'de Leiemarathon' te heten. En je raadt het al, één week na de 'In Flanders Fields'. Zonder ook maar één woord van overleg of afspraak. Als een olifant in een porseleinenkast. Dit getuigt van weinig respect en grote eigendunk.

 Maar ondanks dit alles heeft André nog geen grijze haren. Of ze moeten er de laatste week heel vlug bijgekomen zijn. Maar ik ben er zeker van dat hij even enthousiast en goedlachs klaar zal staan om elke loper persoonlijk te feliciteren bij zijn (of haar) aankomst in de schaduw van de Lakenhallen.

20:25 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

28-08-07

Toekomstbeeld

atomiumtoekomst1kopie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Neen, geen fatalistische kijk op de toekomst van mijnentwege. Wel integendeel. Met de website, die gelinkt is aan deze foto, streven we naar objectieve en scherpe berichtgeving over weer en klimaat. De interessante interviews van passionele mensen, de duiding van actuele weer- of klimaatgebeurtenissen en het scherp op de korrel nemen van sensationele artikels die het niet zo nauw met de waarheid nemen, zijn maar enkele van de boeiende items die je op onze nagelnieuwe website vindt.

Kijk er eens rond, zeg je gedacht maar vooral verspreidt de link over het ganse land!

15:45 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

21-08-07

Relatief

lvl

 

"Na 8 dagen trainen heb ik 30km gezwommen, 600km gefietst en 100km gelopen. Het doet deugd om eens niet met de sport bezig te zijn."

Bovenstaande uitspraak komt uit de mond van Luc Van Lierde, triatleet, die nu op dit eigenste moment op 'trainingsvakantie' is op Lanzarote. Hij is in volle voorbereiding voor de Iron Man van Hawaii. Als je wilt kun je het één en ander volgen op zijn weblog.

In volle voorbereiding van een marathon loop ik 120 tot 130 kilometer per week. Dan heb ik het gevoel dat bijna alles rond mijn sport draait: voeding, slapen, recuperen,...kortom de hele battaklan.

Om maar te zeggen dat alles zo ongelofelijk relatief is.

 

08:59 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

11-08-07

Kind

  Devendra+Banhart 

 

 

 

 

 

Devendra Banhart

 

Well I feel just like a child
Yeah I feel just like a child
Well I feel just like a child
Well I feel just like a child
From my womb to my tomb
I guess I'll always be a child
While some people try and treat me like a man

Yeah some people try and treat me like a man
Well I guess they just don't understand
Well some people try and treat me like a man
They think I know shit
But that's just it
I'm a child
Weel I need you to tell me what to wear
Yeah I need you to help me comb my hair
Yeah I need you to come and tie my shoes
Yeah I need you to come and keep me amused
From my cave to my grave
I guess I'll always be a child
Well I need you to help me reach the door
And I need you to walk me to the store
And I need you to please explain the war
And I need you to heal me when I'm sore
You can tell by my smile
That I'm a child
And I need you to sit me on your lap
And I need you to make me take my nap
Could you first pull out a book and
Read me some of that
Cause I need you to make me take my nap
And I need you to recognize my friends
Cause they're there even though
You don't see them
They got their own chair, plate, and a seat
You know I won't touch my food
Unless they eat
From the roof to the floor
I crawl around some more
I'm a child
And I need you to help me blow my nose
And I need you to help me count my toes
And I need you to help me put on my clothes
And I need you to hide it when it shows
From be my daddy's sperm
To being packed in an urn
I'm a child
And when I steal you gotta
Slap me till I cry
Don't you stop till the tears run dry
See I was born thinking under the sky
I didn't belong to a couple of old wise guys
From sucking on my mama's breast
To when they lay my soul to rest
I'm a child
Well I guess I'll always be

10:36 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

22-07-07

Genoeg

 
sophieassez

 

Geregeld luister ik naar de fantastische verzamel-CD 'Si on chantait' van de sympathieke krullenbol Julien Clerc. Mijn Frans is verre van goed maar toch kan ik menig liedje van deze charmezanger mee'zingen' (familie, vrienden en collega's weten dat de term 'zingen' hier veel te hoog gegrepen is).

God weet hoeveel maal ik reeds het liedje 'Assez' gekweeld heb waarin ik het onbewust had over 'Les seins de Sophie Marceau'. Na wat 'gegoogel' moet ik vaststellen dat onze Julien verre van een slechte smaak heeft...

10:20 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

06-07-07

Traag

heatwave

 

De hitte van maart en april lijkt bij dit on-begin-juli'aanse' weer een reeds ver vervlogen herinnering. De opwarming van onze Aarde wordt met iedere regenbui terug een stukje meer op de achtergrond verdrongen terwijl de vraag naar een klimaatminister minder luid begint te klinken. 'Problemen moeten opgelost worden als ze zich aanbieden', klinken de gevleugelde woorden van een terugopgeviste krokodil. En met julitemperaturen van om en bij de 18 graden is er van een opwarming van de Aarde momenteel geen sprake. Exit 'global heating'-probleem.

Bovenstaande ModisTerra-satellietfoto toont ons het grensgebied tussen Pakistan en Afghanistan. Het is een Infra-Roodbeeld hetgeen betekent dat het beeld gevormd wordt door de warmte-uitstraling van het aardoppervlak. Aan de hand van het bijhorende temperatuursschaaltje kun je een idee krijgen van de grondtemperaturen die er heersen: het ijskoude blauw staat voor de met sneeuw- en ijsbedekte bergtoppen maar de roze-witte tinten tonen temperaturen die boven de 50°C uitstijgen. Op 13 juni had deze hittegolf reeds aan 232 Pakistani het leven gekost.

Maar dat is ondertussen ook reeds meer dan vier weken geleden. Wat ben ik traag geworden! Hopelijk haspel ik zondag de Guldensporenmarathon wat vlugger af.

11:12 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

26-06-07

Schijf!

 
schijf23062007

 

Ik vind het toch nog steeds schitterend dat er ooit iemand in de Middeleeuwen durfde zeggen dat de wereld een bol was.

 

20:29 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

16-06-07

Over lopen en andere Limburgse 'waarheden'

krukken

 

Als het goed gaat dan gaat het ook goed. De macadam van het jaagpad langs de Damse Vaart schoot onherkenbaar onder mijn voeten door terwijl mijn hersenen nog niet het vermoeden van een pijnprikkel afkomstig van één of andere pees of gewricht konden registreren. Terwijl ik nog een tandje bijstak vlogen vliegen en ander fladderend ongedierte kansloos te pletter tegen mijn borstkas. "Ha, dit is hardlopen", dacht ik zelfvoldaan toen ik een bromfiets achteloos voorbijliep.

De groep fietsers, die voor mij uit het volledige pad in beslag namen, werden vliegensvlug levensgroot. Aan de hand van hun kapsel en de snit van hun jasjes kon ik vaststellen dat het hier ging om een vereniging van sportieve senioren. Reeds vanop honderd meter kon ik vaststellen dat het hier niet ging om de plaatselijke club der gepensioneerde vrienden van het Minnewaterpark maar wel om een groep Limburgse ouderlingen. Hoe ik dat zomaar op het zicht kon vaststellen zou me leiden naar de onprijzenswaardigheid bezigheid van het ter berde brengen van flauwe mopjes over Limburgers. Hoe het ook zij door mijn kennis van die mopjes wist ik meteen dat ik het te doen had met onze zingende landgenoten uit de Limburg. (Weet u trouwens waarom men de Limb...neen, het is echt te flauw).

Toen ik de rodelantaarnfietser bijgebeend had, moest ik noodgedwongen mijn snelheid minderen, zodat ik naast hem kwam te lopen. Hij keek me heel enthousiast aan en begon een liedje te zingen. Na vijf minuten had ik door dat hij geen liedje zong maar probeerde een gesprek met me aan te knopen. "Amai, zeventien kilometer per uur, dat is geen kattepis, dat is niet slecht. Train je voor de 10 mijl van Hasselt?" "Neenee", antwoordde ik naar waarheid, "volgende week vrijdag loop ik de marathon tijdens de Nacht van Vlaanderen, 42 kilometer in en rond Torhout. En daarvoor train ik momenteel toch wel een 120 tot 130 kilometer per week. " Ik had misschien wel een zweem van verbazing, mag ik het zeggen, zelfs een tikkeltje bewondering verwacht. Zijn rimpels vertrokken echter in een verontwaardigde grimas en niet gestoord door enige schroom, verkondigde hij: "Ben je niet helemaal goed bij je verstand, jongeman?" (Waaruit ik kon besluiten dat hij ook al niet meer te goed van zicht was, maar dat wegens geen verhalende waarde volledig terzijde) "Je gewrichten op die manier naar de kloten helpen? Het is een regelrechte schande! Binnen vijf jaar strompel je verder op krukken en over tien jaar doe je al je verplaastingen in een rolwagen." Ik keek hem nog eens giftig aan en spurtte slalommend buiten het bereik van zijn krakend stemgeluid.

Tot nader order heb ik nog geen nood aan krukken en als deze week alles naar wens verloopt sta ik volgende week vrijdagavond om 20uur scherp en gespannen aan de start van mijn 51ste marathon.

15:17 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

01-06-07

Wit konijn

 
witkonijntje
 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ja het is hier rustig de laatste weken. Ik heb de gevleugelde woorden van David Byrne steeds hoog in het vaandel gedragen: "When I have nothing to say, my lips are sealed". Maar toch wil ik jullie volgend verhaal niet onthouden. Geloof het of niet, het is echt gebeurd.

In het dorp waar ik vroeger woonde, woonde een man die een wit konijn had. Het gelukkige diertje mocht vrij in de tuin van die man rondlopen en kon, als het dat wenste, zijn hokje binnenwippen en knabbelen aan een sappig worteltje. Een konijnenleven kon niet mooier zijn. Maar op een goede dag had het diertje het tijdelijke voor het eeuwige gewisseld en lag met een lach rond de konijnenlipjes vredig op het hooi in zijn hokje. Geen kookpot maar wel een putje in de tuin werd zijn laatste rustplaats.

Dat was zonder de hond van de buurman gerekend. Die had zich door een gat in de haag geworsteld en in geen tijd had hij ons klein konijntje opgegraven. Fier als een pauw liep de hond met die prooi naar zijn baasje. Die man schrok zich een hoedje, in de veronderstelling dat de hond zijn buurman's lievelingsdiertje gemold had. Hij trok het konijn uit de muil van zijn hond, ging het diertje te lijf met dreft en Mr Propre en nadat hij het pelsje geföhnd had, zag er ons konijntje als nieuw uit. Hij worstelde zich door het zelfde gat in de haag en zette het konijntje mooi terug in zijn hokje. Oef, opdracht volbracht.

Kun je de man zijn verbazing begrijpen toen zijn buur hem 's anderdaags aansprak met ogen alsof hij een spook gezien had? "Moet je nu eens wat weten, buurman? Gisteren vond ik ons konijn dood tussen de rabarber en heb het toen maar onmiddellijk begraven. En je raad het nooit, deze morgen zat het terug in zijn kot!"

 

17:32 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

12-05-07

Knoop

knoop

 Ondanks het feit dat ik frekwent in maritieme sferen vertoef kan ik niet zeggen dat knopen strikken mijn favoriete bezigheid is. Mastworp, lopende paalsteek, enkele en dubbele achtknoop, ik word al zenuwachtig als ik er aan denk. Laat staan dat ik ze moet ontwarren. Liever hak ik ze onmiddellijk door met een scherp zwaard. Net zoals Alexander de Grote. 

08:45 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

18-04-07

Harvest 2007

pinotgris

 

Probeer binnen een paar jaar eens een flesje Pinot Gris van de 'Lamont Estate', vintage 2007, made in Central Otago, New Zealand. Van één zaak kun je alvast zeker zijn: de druiven werden met veel liefde en zweet geplukt.

16:45 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

14-04-07

Aangespoeld

aangespoeldkopie

 

Ik was reeds een paar dagen aangespoeld maar had het gevoel dat ik nog niet boven water gekomen was. Voorlopig lig ik nog wat te drogen, de laatste resten van een andere wereld verdampend door de aangename, warme stralen van een deugddoende voorjaarszon.

Catch you later.

11:31 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

07-03-07

Vijgen

new_zealand

 

Niets is lekkerder dan verse vijgen. Mooi rood vlees, met harde pitjes die je dan overdreven macho kunt uitspuwen. Niet de platte exemplaren van Delhaize of GB maar de sappige vrucht met de verleidelijke ronde vorm. Hier zijn ze nu echter nergens te vinden. Er zit dus niks anders op dan ze te zoeken in warmere oorden. Maar ik breng er zeker een paar mee. Na Pasen...

08:43 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

02-03-07

Verlangen

artiexkopie

 

Ik keek nog even over mijn schouder, maar ze leek me reeds vergeten.

10:33 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

26-02-07

Kracht

floating

 

Voor zonsopgang was ik bij de branding,
En ik zwom zover weg ik kon
Tot ik te moe was om nog verder te zwemmen
Ik liet me drijven om terug op krachten te komen

 

(Mark S)

07:01 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

21-02-07

Favio

Favio

 

Wie dacht dat tropische cyclonen enkel voorkomen in de Golf van Mexico of het zuiden van de Verenigde Staten moet maar eens heel aandachtig naar bovenstaande satellietprent kijken. Gisteren lag deze mannetjesputter nog in de buurt van Madagascar (foto) maar vandaag stevent hij af op de kusten van Mozambique. Vanop 800 kilometer ziet dit weersysteem er verschrikkelijk prachtig uit. Het dreigende oog wijd opengesperd doet Favio de witte wolkenbanden in wervelende tolbewegingen rond zich draaien. De temperatuur aan de top van deze cycloon bedraagt ongeveer min 80 graden.

De mensen van Mozambique vrezen de zondvloed: de Zambesi kan nu reeds haar water niet meer binnen haar oevers houden. Met de komst van Favio wordt het ergste verwacht...

 

Noot: de lezers die van deze uitzonderlijke situatie meer willen weten kunnen deze link volgen.

16:57 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

17-02-07

 Wolfsklemmen, schietijzers, valk...

 
top

 

U gelooft het misschien niet maar tijdens het beklimmen van een spitse berg kan u in de meest onverwachte situaties verzeild geraken. 'Overstag gaan' hoor ik de zeilspecialisten onder u reeds roepen, maar u weet hoe moeilijk het is om, met het hoogtepunt in zicht, uw kar te keren en te doen alsof er niets gebeurd is. Neen, mevrouw, echte mannen gaan door tot het ultieme gaatje.

Maar in het licht van deze overpeinzing wil ik mijn volhardende geslachtsgenoten toch nog waarschuwen voor een niet te onderschatten fenomeen:

"Watch out where the huskies go, and don't you eat that yellow snow!"

 

 

09:02 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

12-02-07

Kommer en kwel?

Davis berg cruise 010

 

Denk je dat iedereen een wereldprobleem maakt van het afbreken van alweer een gigantisch stuk Antarctica-ijs?

Maak je maar geen zorgen als er morgen opnieuw melding gemaakt wordt van afkalvende ijsplaten en stijgende zeespiegels. Er zijn heel wat schepsels die daar onnoemelijk veel plezier aan beleven!

'Zon, zee en ijs' in zijn meest on-costadelsolse vorm!

21:09 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

10-02-07

Al die willen te Kaapr'n varen...

 
Visserskoppen

 

Jan, Piet, Joris en Corneel, het kwartet dat eens de schrik was van al dat leefde in de Noorse zeeën. Het viertal waarvoor geen druppel levertraan of robbenvet veilig was. Door hun aderen stuwde het ziltig zeewater, hun longen ademden enkel stormwind.

...moeten mannen met baarden zijn. Maar met de walvissen zijn ook hun baarden verdwenen. Afgeschoren met de nieuwe 'Fusion 5' van Gilette, met maar liefst vijf mesjes. Het enige materiaal waarmee die stekelige stoppels van hun kinnebakken verwijderd kon worden. Maar zelfs zonder baarden hebben ze de blik in hun ogen om te Kaapr'n te varen.

Echter, de walvisvaarders van de moderne tijd zijn Japanners. Waarschijnlijk hebben ook zij geen baarden en zien ze er stukken minder 'visscher' uit dan Jan, Piet, Joris en Corneel. Maar het zijn wel echte mannen. Daarvan kunnen de twee actievoerders van de milieu-organisatie Sea Shepherd getuigen. Tijdens hun actie tegen de Japanse walvisvaarder, de Nisshin Maru, was hun romp lekgeslagen en waren ze zoek geraakt in de dichte mist van de wateren rondom de Antarctische Convergentie. Door de actie van de activisten waren de Japanners hun horde walvissen kwijtgeraakt en waren op weg terug toen ze het alarmsignaal van die groene jongens opvingen. Onmiddellijk draaiden ze het roer hondertachtig graden en hielpen bij de zoektocht naar de ongelukkigen. Na zeven uur werden de twee teruggevonden. Het persbericht besluit dat de bemanning van de Japanse walvisvaarder door de actievoerders werd bedankt. Als dat van ganser harte gebeurde vermeldt het artikel niet.

 

'De Visserskoppen' zijn foto's van Stefan Vanfleteren, o.a. fotograaf bij De Morgen.

14:11 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-02-07

"Get out of my dreams, get into my car..."

 
 
holden10    

 

Ik heb steeds mijn bedenkingen gehad bij de sterke verhalen van mijn vrienden over hun 'achterbankuitspattingen'. Veel gelachen, maar geloven...?

Nu moet ik die mening toch wel herzien. Opel heeft de resultaten van een onderzoek aangaande dit onderwerp de wereld ingestuurd. Als wij daar nu echt op zaten te wachten, dat is een andere vraag. Maar toch, voor zij die hier compleet uit de lucht vallen, wil ik een aantal pikante details bekend maken.

 Vooraleer ik problemen krijg met de blogpolitie wil ik voor alle zekerheid vermelden dat ik mij slechts bij uitzondering op dit glad ijs begeef.

Volgens het onderzoek van Opel hadden 69% van de ondervraagden ooit autoseks. Negenenzestig procent? Holy goat, dat is meer dan twee op drie. Misschien is het ook nog interessant om er bij te zeggen dat 84% van de ondervraagden mannen waren. Die andere zestien waren niet zeker (derde mogelijke antwoord). Ook nog best leuk om te vermelden is dat bij voorkeur de Opel Zafira als liefdesnestje wordt gebruikt. Dus beste Zafira-rijders, nu weten we waarom u in zo'n wagen rondrijdt. Wat me echter helemaal van mijn melk brengt is dat reeds 21% al rijdend seks hadden. Zolang dat handenvrij gebeurt zal het wel veilig zijn zeker?

Voor verdere pikante details aangaande het seksleven van de Vlaamse chauffeur moet je het onderzoek maar zelf opsurfen.

Met de steeds langer wordende filles kan het aantal seksende chauffeurs enkel maar toenemen. De toekomst van de Opel Zafira is gegarandeerd...

12:01 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

05-02-07

"Don't worry, be happy"

marcocmacho@dinglelake

 

Waarom moeten wij ons nog zorgen maken over het veranderende klimaat? Waarom zouden wij één uur nachtrust laten omdat binnen afzienbare tijd al het pool- en gletsjerijs weggesmolten is, resulterend in een globale zeespiegelstijging van een kleine zeventig meter? Is het nog nodig om ook maar één moment stil te staan bij uitdeiende woestijnen en uitbreidende hongersnoden?

Neen, ik denk het niet. We zorgen er wel voor dat, lang voor dat het hierboven beschrevene gebeurt, we vakkundig onszelf uitgeroeid hebben. We kopen ons honden die onze eigen kinderen de keel overbijten. We steken mensen neer die ons geen sigaret willen geven. We schieten onze buur dood omdat hij op het verkeerde moment teveel lawaai maakt met zijn grasmachine. We mengen dioxines door het voeder van onze beesten, waarna we lekker smullen van een hammetje of een kotelet. Als we het tempo even willen opvoeren, laden we onze auto vol met explosieven en doen die ontploffen in een drukke straat. In Darfour zijn we anders ook niet slecht bezig met het laten uitsterven van onze soort. En om de puntjes nog eens goed op het 'ietje' te zetten, hebben we onze kernwapenwedloop hervat en, als je het mij vraagt, als de zeespiegel goed en wel twee meter is gestegen loopt hier geen mens meer rond.

Misschien is dat de enige manier om de Aarde te redden.

Ik sta op mijn berg, en kijk rond. Zonder mes, zonder hond.

21:21 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

02-02-07

Zwartkijker?

Corbijn-Tom-Waits                                               
 
Ik mag hier niet veel woorden aan vuil maken want ik besef dat ik algauw in een ongeloofwaardig ge-adoreer zal vervallen, dat zou bulken van mierzoete bijvoeglijke naamwoorden. En als er één woord is dat niet past bij 'Brawlers', de eerste van de driedelige cd 'Orphans' van Tom Waits, dan is het wel 'mierzoet'.

Gelukkig zijn is niet goed. Maar het streven naar geluk wel, denk ik. Als je het gevoel hebt dat je gelukkig bent, schuif dan vlug die 'Brawlers' in de lader van je cd-speler. Nog nooit zal je prachtige blauwe hemel met stralende zon zo vlug veranderd zijn in een damperig, donkergrijs gemiezer. De snelheid van deze weeromslag is in deze klimatologisch gevoelige tijden, meteorologisch niet verantwoord.

 

Met dank aan Anton Corbijn voor de schitterende foto. Met spanning kijk ik uit naar deze man zijn volgend werk.

23:59 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

30-01-07

Breek uit jezelf

wouter

 

Daar komt Shanghai in zicht
Ons wacht een vrolijke plicht
Ik en kapitein Rik
Stuurman, kijk niet verbaasd
We hebben vreselijke haast
Ik en kapitein Rik

Kerel, kijk naar omhoog
Zing een lied voor de sterren
Ga vooruit, achteruit
Spring omhoog en omlaag
Bekijk het maar snel
En doe het liefst nog vandaag

Breek uit jezelf
Breek uit jezelf
Breek verveling en sleur
Zet je eigen ouwe ik aan de deur
Breek maar uit, breek maar op
Breek uit jezelf
Breek uit jezelf

Oeh, zeven zeeën zijn veel
Eén nacht op de gort
Wat is het leven kort
Na zeven strofen krijgt een stuurman z’n deel
Oké, prima tent
Hier wordt het lijf verwent

Kerel, kijk naar omhoog
Zing een lied voor de sterren
Ga vooruit, achteruit
Spring omhoog en omlaag
Bekijk het maar snel
En doe het liefst nog vandaag

Breek uit jezelf
Breek uit jezelf
Breek verveling en sleur
Zet je eigen ouwe ik aan de deur
Breek maar uit, breek maar op
Breek uit jezelf
Breek uit jezelf

Oh, meisje van Shanghai
Vang je de maan voor mij
Oh, meisje van Shanghai
Haal je de hemel
Met sterrengewemel
En alles erbij, breek

Breek uit jezelf
Breek uit jezelf
Breek verveling en sleur
Zet je eigen ouwe ik aan de deur
Breek maar uit, breek maar op
Breek uit jezelf
Breek uit jezelf
Breek verveling en sleur
Zet je eigen ouwe ik aan de deur
Breek maar uit, breek maar op
Breek uit jezelf
Breek uit jezelf
Breek uit jezelf
Nu

 

(Wim De Craene)

23:37 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

27-01-07

Ant & Geoff

Ant

 

Deze twee foto's zijn van mijn eerste expeditie naar Antarctica, in de winter van '96-'97. Het zijn nog steeds prachtige herinneringen aan een unieke ervaring. Momenteel zit onze Captain Nico (zie rechtse link) veilig opgeborgen in die Zuidpoolse frigo. Een paar van zijn huidige collega-piloten zijn oude kennisen die ik tien jaar geleden beloofd had om die foto's per post op te sturen. Maar je weet hoe dat gaat, nietwaar, uitstellen, vergeten en afstellen. Dus ik hoop dat Nico die goeie kerels zover kan krijgen dat ze een kijkje op deze blog nemen.

Op de bovenste foto poseren Ant en ik (links, met korte pluimen) op de oneindige ijsvlakten. Als ik me goed herinner was dat op de Ronne Ice Shelf, op weg naar Berkner Island. Het weer was schitterend, de temperatuur iets van rond de min vijftien graden.

Hieronder zie je Geoff, de man op de voorgrond met het witte T-shirt. Een ongelooflijk sympathieke Ier met wie ik later nog naar Halley ben gevlogen. Hier zitten we op een eiland (de naam ontschiet me, please help me, het is iets in sfeer van een oud wijveke, of zoiets) nabij Rothera. We bezochten er het Nederlandse team marine-biologen waarvan je helemaal rechts Tanja kunt horen schaterlachen. Deze uiterst vriendelijke Hollandse schone was tevens een toeverlaat in moeilijke tijden. (indien je op zoek bent naar de schrijver dezes, wel die vind je in het midden, blauw hemd, broske, brilleke en baardje incluis).

Hi Ant & Geoff, I hope you get to see these pictures. It brings back good old memories doesn't it. Hope everything is going fine and take care of Nico, he needs the support of you old guys ;-)

geoff

 

13:51 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

25-01-07

Gestrand

HenryMoore_RecliningFigure_1951

Nu en dan besluipt mij het gevoel om tegendraads te zijn. Mijn tegendraadsigheid is zeker en vast geen permanente karaktertrek, noem het een bevlieging of misschien gewoon een moeilijk moment. Zwart wordt wit en vòòr de hand liggende zaken worden onmogelijk op te lossen, complexe dilemma's.

Vorige week donderdag bezocht ik een overzichtstentoonstelling van Henry Moore in de KunstHal te Rotterdam. Daar had ik een pittige treinreis naar deze verschrikkelijk ongezellige en sfeerloze stad voor over. Moore is vooral gekend voor zijn schier oneindige reeks 'Reclining Figures' en zijn monumentale sculpturen die één worden met ofwel de architectonische omgeving ofwel met de natuur. Zoiets is dan ook een hele uitdaging om een boeiende tentoonstelling over te geven. En tot mijn spijt moet ik toegeven dat de organizatoren er dan ook totaal niet in geslaagd zijn om ook maar een beetje van het 'Moore gevoel' over te brengen. Het was zelfs geen verdienstelijke poging. Het is alsof je een poëziebundel van Claus uitgeeft met van elk zijner gedichten twee regeltjes.

De bovenstaande 'Reclining Figure' komt prachtig tot zijn recht in het gras voor het Fitzwilliam museum te Cambridge. Om de sfeer van de tentoonstelling weer te geven heb ik zijn achteroverleunende madam geselecteerd met mijn toverstokje en daarna op een indigoblauwe achtergrond geplaatst. (Klik toch maar eens op haar witte, golvende vormen om haar tot haar recht te zien komen.)

Diegene onder jullie met een scherp meteorologisch geheugen hadden reeds opgemerkt dat vorige week donderdag de dag van de zware storm was. Rond vier uur werd de Moerdijk afgesloten en reden er geen treinen meer tussen noord en zuid. Ik heb de nacht doorgebracht in het opvangcentrum voor gestrande reizigers.

Laat je verrassen door Moore, onverwacht op een plein of op een heuvel, of zelfs in het Middelheimpark maar ga er niet voor naar Rotterdam. Ben je een koppig individu en wil je toch naar de KunstHal reizen, dan moet je je reppen want zondag 28 januari mogen Moores beelden terug op stal. Oef!

10:26 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

20-01-07

Zeebries

kustlijn

Eigenaardig. Vreemd, ik lijk steeds verder van de kust af te drijven. Steeds verder van de bewoonde wereld. Ik sluit mijn ogen een tel of tien en doe ze terug open. Jaja, de appartementen zijn kleiner geworden, ik denk zelfs dat ik drie van de twaalf bouwkranen niet meer kan onderscheiden in de zachte grijze nevel. Steeds verder weg drijf ik, ik heb geen peddels of roeispanen die ik kan gebruiken om te gaan waarheen ik wil. Enkel mijn handen. Maar die wil ik niet nat maken.

Zeebries. Mijn enige, natuurlijke redding is de zeebries. Volgens de studies van mijn collega's A, F en T heb ik meest kans op zeebries in het voorjaar, als het zeewater nog koud is maar het land reeds lekker heet kan opwarmen. Op die manier ontstaat er een circulatie die me terug naar de kust moet blazen -in no time-. Maar ik kan me met de beste wil van de wereld niet herinneren welk seizoen het nu is. Lente? Winter? Geen idee.

Wat ik nog wel zeker ben is dat de zeebries uit het noorden waait. Dit noordelijk briesje zou me terug naar de kust moeten blazen. Maar het noorden? Waar is het noorden? Ben ik het noorden kwijt? Ik kan begot geen aanknopingspunt vinden om die ijzige windrichting te bepalen. Not the slightest idea.

Ik sluit terug even de ogen. Ondertussen zijn de meeste torenkranen één geworden met de grijze lucht. Enkel de vage contouren van de seveneleven kan ik nog enigszins onderscheiden. Maar mijn hart gaat niet sneller kloppen.

De tijd. Meestal steekt de zeebries op rond de middag. Hoe laat is het? Ik heb compleet geen besef van tijd. Ochtend? Avond? Keine Ahnung but I couldn't care less.

Ik wacht wel, ik zie wel, some day there will be...

14:06 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

15-01-07

Vier!

 
muis

 

Omdat ik nogal veel op mezelf ben, en dingen doe waar ik het liefst niet teveel mensen rondom mijn oren heb, durf ik mijn leefgenoten nogal eens te vergeten. Het siert die medemens dat ze me dan laten doen, niet 'interviniërend' in mijn verzinkende bezigheden.

Echter niet onze muis. Voor het betere begrip: onze muis is onze kat. Als ik verdampend in tijd en ruimte, uit het oog verlies om haar de nodige aandacht en, vooral, eten te geven dan haalt ze haar meest vrouwelijke verleidingstruukjes boven om me te paaien. Durf ik haar dan nog koud te negeren dan, wel, om het met de woorden van een Oosteeklose bard te zeggen: "Eur euhen schieten vier". (klikken op eigen risico!)

10:42 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |