19-05-06

Lopen op Antarctica

 

    

 

Op de foto hierboven ziet u Rothera, de belangrijkste basis op het Antarctische Schiereiland. Het is een Britse basis die gelegen is op 67°ZB, dus net binnen de zuidpoolcirkel. Dit merkwaardige oord is volledig omgeven door besneeuwde bergen en kilometerslange glesjers die uitmonden in de zee. De schoonheid is er bijna te ongerept en te zuiver voor de 21ste eeuw. Ik beschouw mezelf nog steeds een ongelofelijke gelukzak dat ik daar tweemaal zes maanden gewerkt heb als weervoorspeller.

Gelukkig voor mij (!) was er een 900 meter lange landingsbaan (grijze streep op voorgrond van de foto) waarvan ik dankbaar gebruik maakte om mijn dagelijkse rondjes te lopen. Lopen op gemalen steen tot er gaten in mijn zolen waren waarop de garagist stukken oude autoband bevestigde. 900 meter naar het zuiden, 900 meter naar het noorden, wind in de rug wind op kop. Op het einde van het seizoen stond mijn teller op 2030 kilometer. En schoenen in de vuilbak.

De laatste 200 meter van het zuidelijk deel van de landingsbaan liepen uit in zee. Dus dat betekende dat ik een heel eind langs het open water liep. Op een goede dag liep ik juist op dit punt, diep in weemoedige gedachten verzonken toen ik plots rechts van mij het donkere wateroppervlak eigenaardig zag bewegen. Voor ik het wist doken er, op enkele meters afstand van mij drie orkas (of killer whales) uit het water op en zwommen een eindje langs de landingsbaan. Ik was daar zo van onder de indruk dat, als ik er nu aan terugdenk, mijn nekharen recht komen te staan.

Sommige dagen denk ik graag terug aan mijn tijd in Antarctica.

14:58 Gepost door marc | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

paradise Marc, je maakt mij alweer jaloers, niet omwille van het lopen langs die landingsbaan, want lopen is nu niet direct mijn favoriete sport, maar wel omwille van de belevenis. Verblijven op dit ongerepte continent is al meer dan de max, maar dan ook nog begroet worden door enkele killer whales, ja daar zouden mijn haren ook van recht komen. Hoeveel dichter bij het opperwezen kan een mens komen?

Groetjes,
Tom

Gepost door: Tom | 19-05-06

veel meer meer leven in vijf minuten dan de meesten in hun hele leven, he marc.

Gepost door: evy | 19-05-06

kort en bonding wauw!
groetjes, marc-maat, en een prettig weekend
karlo

Gepost door: karlo | 19-05-06

zuidpool, waw!!! hallo marc , Voor mij is dit de éérste keer dat ik deze blog bekijk , en dit na je reactie op de mijne . Ik mag je wel zeggen dat ik zeer tevrede ben met wat het leven mij te bieden heeft , maar als het perfect zou willen maken , dan zou ik die leegtes van het avontuurlijke in mij moeten opvullen ,,en als ik dan jou blog lees ondek ik daar al het materiaal om dit op te vullen . Voor te lopen zal dit niet de uitgelezen plek zijn,maar om dit te kunnen meemaken zou ik het lopen direct voor even opgeven .

Gepost door: mario | 19-05-06

fascinerend! Inderdaad ,prachtig beeld...
Ik ben echt jaloers,Marc.Bij het bekijken van deze foto voel ik de stress zo van me wegglijden,hoe moet het dan zijn als je er ter plaatse bent...?
Fascinerend,vermoed ik.

Gepost door: rebecca | 19-05-06

schone afsluiter Marc, met hetzelfde relaas stond je ooit uitvoerig in het lopersmagazine Runnersworld, tenminste dat vermoed ik zeer stellig (en vermoedde ik trouwens al van bij je prille blog-begin). Zeg niet dat het niet waar is. Nu start ik de motoren, ajuus jong.

mv

Gepost door: marlon | 19-05-06

Theo en Antarctica dag marc,
Theo zag ik reeds van bij het begin; wij genoten mateloos en als Strop mocht ik den Theo zeker niet missen : een groot, maar onderkend, kunstenaar.
Antarctica vind ik mooi om naar te kijken, maar met geen stokken naartoe te krijgen.
Aan mooie tijden moet men zich blijvend laven....
Fijn weekend en groetjes,
Iris

Gepost door: Iris | 19-05-06

wederige woordjes nee tom, je moet geen greintje jaloezie voelen. ieder leidt zijn leven naar eigen inzicht. Iedereen zoekt kansen, grijpt kansen. soms leidt dit naar geluk, soms niet. Amuseer je dit weekend.

evy, het is juist dat je soms in vijf minuten meer kunt voelen en beleven dan in één mensenleven. maar dit maakt je tegelijkertijd hongerig en vol verlangen voor de rest van je leven na die vijf minuten. Eens goed uitwaaien, als je eens goed wil uitwaaien is het dit weekend je kans, evy.

Karlo, roam the streets of Tielt, pal.

Mario, lopen is er inderdaad moeilijk maar niemand die zegt dat dat ook niet gaat hé. het marathonras is een taai ras, nietwaar? Prettig weekend.

lieve bé, ik heb hier nog ijzige foto's waarvan je volledig zou wegsmelten. Ik laat je nog wel eens proeven. baai beeb.

Is er eigenlijk iets dat aan marlon's oog ontsnapt. Is hij god?

Iris misschien ben je niet echt een 'natuurmens' maar op Antarctica krijg je het gevoel dat je in een wereld bent zoals die er zou uitgezien hebben zonder de aanwezigheid van de mens op Aarde. En daarvoor, lieve iris, zou ook jij niet ongevoelig blijven. gemeend mooie groet.

marc

Gepost door: marc | 20-05-06

dromen Daar droom ik van , dat ik daar mag lopen....

Gepost door: martine | 23-05-06

De commentaren zijn gesloten.