27-05-06

ontmoeting

mijn vader was hier vannacht. hij stond naast mijn bed en keek naar mij. bewegingloos staarde hij in mijn ogen. ik was klaar wakker, bevroren, niet in staat om te spreken of te bewegen. IJzige rillingen langs mijn nek en mijn rug. Met geen geweld kreeg ik mijn mond open, met geen macht kon ik mijn hand uitsteken om hem aan te raken. Het was mijn vader. Zonder één enkele beweging begon hij te vervagen, zonder iets te zeggen loste hij op in slaapkamerlucht.

Ik was alleen, terug alleen. Tranen over mijn wangen.

05:58 Gepost door marc | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

beste marc Mag ik ook mijn herkenbaar gevoel, mijn tranen naast de jouwe leggen ?
Mijn vader leeft dagelijks in mij verder, hij helpt nog steeds mijn leven sturen, ik voel in moeilijke momenten zijn zalvende handen op mijn schouders, die me kracht geven op mijn weg naar verder. Ook in mijn dromen zie en voel ik hem tot mij komen. Ik wil dit houden zo en als ik ontwaak dan vertel ik het aan zijn foto.
gedeelde gevoelens en een warme weekendgroet,
Iris
NB Zou het kunnen dat dit aanhoudend grijs klimaat ons nader tot onze beminde, onze zon, brengt ?

Gepost door: Iris | 27-05-06

ja Ja,dat is me ook al gebeurd met mensen die me nauw aan het hart lagen...
ps.Is je vader overleden?Ik dacht dat je ouders nog allebei leefden?

Gepost door: rebecca | 27-05-06

antwoordje hé bé, een paar jaar geleden, toen ik op Antarctica was, werd ik 's nachts wakker. op dezelfde manier als nu maar toen zag ik mijn moeder. Toen ik 's anderendaags opstond was ik er van overtuigd dat mijn moeder gestorven was. dagenlang vreesde ik een mail of een telefoon met die melding. ja, mijn vader en moeder leven nog. gelukkig.

excuseer dat mijn repliekje nu pas komt, iris, maar ik heb een overvol hoofd en de uitlaatklep zit even verstopt. komt wel weer goed. prettige maandag.

Gepost door: marc | 29-05-06

Zoals ik altijd zeg Niets (niemand) is wat het lijkt. Mijn vader is wel degelijk dood en ik kan hem dan ook niet meer "echt" ontmoeten. Ik hoop dat jij en jouw vader dat beseffen voor het te laat is, beste marc.
gr.
Iris

Gepost door: Iris | 29-05-06

De commentaren zijn gesloten.