06-06-06

Aftellen

Pinksterweekend is traditioneel een verlengd weekend waarin ik word geleefd in plaats van zelf te leven. Iedereen kent de obligatoire communiefeest- en barbequetoestanden die op deze katholieke hoogdagen plaatsgrijpen en in welke bochten je ook draait of keert, je moet eraan geloven. Meestal valt mijn verjaardag dan nog in deze periode met het organiseren van één of ander festiviteit als gevolg (niet dat mijn geboortedag (nu 42 jaar geleden, marlon) een zodanig heuglijk feit is). Op zich is er niets verkeerd aan al die festiviteiten maar ze laten weinig of geen ruimte over voor eigen initiatieven en dat idee geeft me toch maar een beklemmend gevoel. Nu ja het is klagen van weelde, het valt echt wel te overleven. De zoute zeelucht maakt veel goed!

Aftellen. Binnen tien dagen loop ik mijn eerste marathon dit jaar. Een periode van niet te onderschatten belang. Je mag je uitstekend voorbereid hebben, schema's tot in de puntjes gevolgd, diëten tot op de gram genuttigd als je je tijdens deze periode niet perfect soigneert is het om zeep. Ben je nu snel als een pijl en scherp als een mes, volgende week kun je uitgeblust aan de start verschijnen. Het is dan ook niet zo eenvoudig om verstandig te zijn (wat niet enkel op dit onderwerp van toepassing is natuurlijk). Ik ben gewoon van ongeveer 120 à 130 kilometer per week te lopen. Dat is toch wel 6 tot 7 keer per week, een uur tot paar uur per dag. Weer of geen weer. Spier- of andere pijntjes houden me zelden tegen want Ronnie Reflex en Felix Flexium zijn mijn beste vrienden. En dan plots tijdens die laatste dagen moet ik gaan afbouwen, mag ik nog nauwelijks 30 tot 50 kilometertjes lopen. Oh gruwel, mijn hele ritme naar de knoppen: ik kom twee tot drie kilogram bij, mijn stoelgang verloopt moeizaam, knieën en heupen beginnen verdacht veel pijn te doen. Leuke hobby, nietwaar? Maar ja, 'a man has to do what a man has to do'.

Volgende week vrijdagavond verschijn ik aan de start van de 42 kilometer van de Nacht van Vlaanderen als een opgeblazen kikker en opgewonden wekker die wegspringt en afloopt als het startschot over de Torhoutse markt weerklinkt. Nu ben ik reeds zeker dat dit moment het effect zal hebben van een knallende opluchting. Al de opgespaarde energie en rust van de laatste tien dagen staan dan tot mijn beschikking om zo vlug mogelijk die 42 kilometer te lopen.

Dus als mijn schrijfseltjes en repliekjes iets scherper en minder lief worden weet dan hoe het komt. Nadien zal ik extra poeslief zijn. Beloofd.

13:48 Gepost door marc | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Hmm... Misschien ( heel misschien...) zal ik ook eens meedoen aan de Nacht van vlaanderen... Naar 't schijnt is er geweldige ambiance. We zullen wel zien wat het lichaam er over denkt ;-) Cheers.

Gepost door: kj | 06-06-06

ne zware past op hé ... de nacht zal niet te onderschatten zijn ... volgens mij is het 42195 meter bergop ... en natuurlijk steeds wind op kop ... verdorie, en ik die dacht es een vlakke marathon te lopen ... doch niet getreurd : jij bent er klaar voor!

Gepost door: Koen | 06-06-06

goeie raad: dé daad Marc, kameraaad, ik weet wat jij doormaakt, die afkick is niet niks, maar er zijn nog andere fysieke genietingen (nee, geen details), leg je daar nu eens stevig(er) op toe, dat geeft lichamelijke ontspanning en mentale rust, ik ben zeker dat Rebecca mijn mening deelt, Loretta beaamt het.

Marlon.

Gepost door: marlon | 06-06-06

vergeven het is je op voorhand reeds vergeven.
Je doet me aan iets denken, hierjuist bij Martin en nu bij jou: 4 plus 2 is ook 6.
Veel succes. En zet al die getallen maar uit je hoofd. Die dienen om te rekenen, of om het uur en aantallen aan te duiden, en dergelijke meer. Niet om in te geloven.

Gepost door: evy | 06-06-06

lopen en al die feesten dan? je zit dan gewoon toe te kijken hoe de anderen eten en drinken.

lopen, dat zou ik ook moeten doen, en zwemmen natuurlijk. maar dan de feesten uit de weg gaan.

ik wens je in ieder geval veel moed, discipline en succes. 42 is niks.

Gepost door: martin pulaski | 06-06-06

repliekers sgee, maar het is koen hé, ik heb de nacht reeds een paar keer gelopen en was iedere keer niet overtuigd van de organisatie. Nogal een chaotische start maar éénmaal vertrokken is het best in orde. Het was ook de eerste marathon die ik in minder dan drie uur liep. dus toch ergens een mijlpaal, nietwaar.

dag koen, verzorg je goed hé maat dat je er ook bij bent in Torhout. Wat is dat met al die bergen rondom Torhout? Ben je zeker dat je niet in de Vogezen gezeten hebt. En altijd wind op kop, daarvoor heb ik reeds lang geleden de oplossing gevonden, je loopt gewoon achterste voor dan heb je hem in 't gat!

dat is nu nog eens goede raad zie, vriend marlon. maar het opvolgen is iets genuanceerder dan voorgesteld. 'Plenty fish in the sea, mate. But what do I smell? Home cooking? It's only the river, it's only the river!'

gelijk heb je, evy. getallen zijn leuke speeltjes, net als woorden trouwens: oneindige mogelijkheden in het hoofd van een avontuurlijke geest. En muziek, soms ben ik verwonderd dat men steeds opnieuw originele liedjes maakt. maar dit laatste komt waarschijnlijk omdat ik absoluut geen muzikaal oor heb. trouwens ik heb heel kleine oo... stop. (niemand heeft iets aan dit geratel)

lopen en feesten, martin, gaan perfect samen. mijn leven is één groot feest, één grote marathon, pas eindigend als ik zegevierend met beide armen in de lucht over de meet loop. viva la vie!

cheers.

Gepost door: marc | 07-06-06

De commentaren zijn gesloten.