08-06-06

Wie?

Wie bepaalt over wat we denken? Wie bepaalt waarover we praten met onze vrienden en collega's? Wie bepaalt waarover we ons zorgen maken, waarvan we 's nachts wakker liggen? Wie bepaalt dat we de zondag op straat komen om te demonstreren tegen weeral één of andere onrechtvaardigheid? Wie heeft ons in de hand?

Gisterenavond bij het kijken naar het laatavondjournaal stelde ik mezelf deze vragen. Een paar maanden geleden waren onze dagen gevuld met vogelgriep. Het was 'hot news' dat er ergens is Oost-Turkije terug een haard van deze dodelijke en zeer overdraagbare ziekte was ontdekt. Dat werd dan geïllustreerd met beelden van enkele rondhotsende Turken die wanhopig enkele boosaardige kippen trachtten te vangen. Kinderen stierven en de ziekte naderde met rasse schreden onze grenzen. Frankrijk, Duitsland, er was geen ontsnappen aan. Ophokplicht, de Brugse zwanen werden van de reien gehaald en de kippenboer moest netten boven zijn ren hangen. Maar voor een kritische burger was het duidelijk: de pandemie stond voor de deur en er was geen ontsnappen aan. Het was gewoon een kwestie van tijd. Ik geef toe dat deze gedachtengang ook door mijn hersenkronkels is geschoten. (maar dit kon mij toch niet weerhouden om toch nog af en toe een kippenboutje op te peuzelen).

Nu, een paar maanden later, is er geen haan die nog naar een zieke kip kraait. Verdwenen, alles weer effen gestreken, de Turk heeft toch die zieke kippen te pakken gekregen. Geen nieuwe haarden, geen nieuwe doden. Oef, weeral iets waarover we ons geen zorgen meer hoeven te maken. Tot het moment dat de storm veroorzaakt door de moorden op Joe, Oulematou en Luna uitgeraasd is maar dan is het WK-voetbal, gevolgd door de Tour en vanaf dan zal onze kop volgestouwd worden met verkiezingsprogramma's. Als ik het goed voor heb is het jaar dan reeds een goed eind geschoven en kan onze zieke kip weer eens opduiken. Of hoe de heropbouw verloopt in de streken getroffen door de Tsunami. Of de slachtoffers van de aardbeving op Java, Iran (juist december 2003-meer dan 20000 doden), Turkije (1999), de ontelbare kinderen die sterven in Darfour (2003-....)

Als je er eens goed over nadenkt wordt een groot deel van ons dagelijkse doen en denken, bepaalt door de media. Zijn zij niet de grote machthebbers van deze tijd. Hebben zij ons niet volledig in de hand en kneden onze gedachten op een manier die zij willen? Big Brother under cover? We zijn afhankelijk van hen om te weten wat er zich afspeelt in de rest van de wereld, maar zij bepalen wat exact en op welke manier of met welke boodschap wij het voorgeschoteld krijgen. Ik vind dit een zeer beangstigende gedachte.

              

 

13:51 Gepost door marc | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

Commentaren

media en manipulatie Exact,Marc!
Om die reden kan ik gemakkelijk weken geen nieuws op tv,radio of krant meer volgen.Ik heb er totaal geen probleem mee,veel zorgen minder voor mijn koppie vol met eigen bekommernissen...
Maar frustrerend dat je dan als "dom" en naïef wordt aanzien als je niet meer op de hoogte bent van de laatste hotspots,laat staan ik me nog vaag dingen 'wil' herinneren uit het verleden en ik ben daar nog blond bij op de koop toe...
Ja,zeer frustrerend!

Gepost door: rebecca | 08-06-06

1984 Marc,

Bij het lezen van je tekst moest ik spontaan denken aan 1984, van George Orwell. Jij blijkbaar ook, want je verwijst zelf naar Big Brother.
Het is inderdaad een beangstigende gedachte, dat onze gesprekken op het werk, op een terraske met vrienden,... beïnvloed en beheerst worden door de media. Je kan je soms afvragen wie nu eigenlijk de touwtjes in handen heeft, de politiek of de media. En hoe bespelen ze elkaar? 't Is om zot van te worden als je er lang over nadenkt.
Maar één ding weet ik zeker: ik laat ze nooit in mijn hoofd inbreken!

Groetjes,
Tom

Gepost door: Tom | 08-06-06

alternatief Marc, je hebt overschotten van gelijk, wij leven in povere tijden van de mediacratie, de mediocriteit is navenant. Afstand nemen, zoals Rebecca dat hanteert, is een valabel alternatief, en monter blond of zwart of tussensoorten wezen, ondergronds gaan en tegendraads, wat doen we hier anders? Dwars gaan bloggen als tegenbeweging. En de heisa van de massa uit ons kopje lopen. Ook zonder besttijd kan dat lukken, maar ik wens het je toch van harte.

Marlon.

Gepost door: marlon | 08-06-06

replikantje hé la bé, je leidt toch je eigen leven, dwars door afgunstige en vanuit frustratie voortspruitende commentaartjes. met je lange blonde haar en verleidelijke blik wek je bij velen een bevooroordeeld beeld op. maar o wee als ze er achter komen dadit beeld niet overeenkomt met de werkelijkheid. Gedaan met lachen, tijd voor nijd! zonnezoen.

dag mijn meesterlijke collega, weer en wind maakt ons eensgezind. als we er ons al bewust van zijn dat er een zekere onderstromende manipulatie is zijn we beter gewapend. maar hun middelen en manieren zijn zo verfijnd dat ze ongemerkt in onze kop binnenbreken. arme Winston. zonnige weergroet.

dierbare marlon, de strijd is ongelijk maar waard om gestreden te worden. zolang we weten waarvoor of waartegen we vechten, zolang we maar weten in welke goal we moeten sjotten (om in de sfeer te blijven nietwaar).

een zon, zee en strandgevoel, met een strikje errond.
marc

Gepost door: marc | 09-06-06

1984 Het vermakelijke - of net niet - is dat Big Brother nu een mediaspektakel is. Velen onder ons vinden het fijn aan dat grote oog dat alles ziet overgeleverd te zijn.
Je beschouwing is schitterend, vriend. Maar ik weet niet of de media de ware schuldigen zijn, als er al van schuld sprake kan zijn. Zakenwereld, politiek en media zijn met elkaar verweven. Het is een groot spektakel, waar alles zijn plaats vindt. Ook onze kritiek, onze tegendraadsheid wordt erin opgenomen. Ik ben pessimistisch geworden, wat dat betreft. Toch denk ik dat we nog kunnen ontregelen, storen, maar ik weet ook niet goed hoe. We moeten er over nadenken, zoals jij nu doet. Dat historisch besef is belangrijk, hoe jij dat allemaal op een rijtje zet, terwijl wij het al allemaal vergeten zijn.
Ik heb me gedeeltelijk onttrokken aan het spektakel. Ik heb geen abonnement meer op de krant (en lees er ook geen meer), op televisie kijk ik alleen naar films (die ik zelf selecteer, dus nooit op het moment dat ze worden uitgezonden). Toch koop ik boeken en cd's - en zo laat ik me toch weer vangen. In plaats van zelf boeken te schrijven en zelf muziek te maken. Maar wellicht zou ik dan kakelen als zo'n Turkse kip. Terwijl ze zo lekker smaakt, goed gekruid, gemarineerd in rode wijn. Wat ik wilde zeggen, ik lees geen kranten meer, kijk nooit naar het journaal, luister niet naar de radio - maar dat heeft toch allemaal weinig zin. Ik weet dat Justine Henin gewonnen heeft. Dat vandaag het wereldkampioenschap begint, enz. Bovendien heb ik door mij van het spektakel te isoleren nog maar weinig inspiratie. Als ik niet weet wat er gebeurt kan ik er mij ook niet tegen verzettten.
Marc, je hebt me aan het denken gezet. Misschien moet ik hier op mijn blog wat dieper op ingaan?

Gepost door: martin | 09-06-06

met mij niet meer. Het geen wat gij nu schrijft , dat is een gevoel dat bij mij ook al lang leeft .De mùedia bepaalt over wat wij praten en hoe wij moeten denken .Alles en iedereen is zo beinvloedbaar dat ik voormijzelf daar toch een beetje afstand van heb genomen .
Ik kijk bv . bijna nooit meer naar het nieuws, wat niet wil zeggen dat ik ongevoekig ben voor drama's als tsunami en dergelijke . Naar mijn mening kan men de mensen zeker evenveel leuke dingen van net leven laten zien dan altijd en alleen maar de slechte dingen . het is net of de wereld alleen maar bestaat uit misserie en ellende . Ikzelf probeer alleen maar de goede kanten van het leven te zien en de slechte zo vlug mogelijk vergeten . We zijn zo maar eventjes op deze wereld , hou hem moei en geniet er dan van .

Gepost door: mario | 09-06-06

martin ons afsluiten van deze wereld omdat we bevreesd zijn gestuurd te worden is evenmin een oplossing. zijn we niet beter gewapend met een gezond en open verstand? maar zelfs dan blijft het uitkijken. vraag het maar aan leonard cohen: 'they sentenced me with twenty years of boredom for trying to change the system from within'

Gepost door: marc | 09-06-06

.. ja, de media hebben heel veel in de hand. Bovendien gaat het nog verder; manipuleren, soms bewust, van cijfers en resultaten en statistieken. Om dingen te verstoppen, anders voor te stellen, beter of slechter, al naargelang wat 'best past'.
Niet alleen de media trouwens; ook alle grote (en kleinere) politieke en economische machten spelen dit spel keihard mee. Bij elk cijfergegeven dat je verneemt moet je je altijd vragen stellen; heel vaak worden appelen met peren vergeleken, maar wat kennen wij daarvan? dus de brave burger slikt, gelooft, en vertelt verder.
Ik heb vooral last van al de 'opgeklopte' toestanden; een menselijk drama dat gebeurde en dan volgen interviews, tot in het oneindige, liefst met mensen die veel pijn hebben. Of het bekijken waard zijn.
Ik kijk niet veel tv, lees weinig in de krant; tenslotte moeten we toch een beetje op de hoogte én bewust blijven. Maar ik probeer systematisch de berichten te relativeren, en dat ook aan onze dochters bij te brengen.
Och, hoeveel plaats rest me hier nog? Hoeveel letters mag ik nog schrijven? Dit onderwerp heeft oneindig veel facetten... Ik denk niet dat afsluiten helpt; ik denk dat we onze ogen wijd open moeten houden en ons verstand moeten proberen te gebruiken. Proberen om zelf niet de hypocriet, sensatiejournalist, roddelkrantman, betweter, verzwijger, en zo veel meer te zijn. Om zelf niet absoluut in de belangstelling te willen staan. Om andermans mening én leven te respecteren. Om geen oplossingen te verzinnen voor wat sommigen beoordelen als 'niet goed bezig'. Och, pin me niet vast op wat ik hier schreef. Dit is niet heilig. en zeker niet volledig. Ik denk dat dat niet kan.
Dag Marco, ik wens je veel mooi weer.

Gepost door: evy | 09-06-06

20 yrs marc, leonard cohen neemt me de woorden uit de mond. bij mij duurt het sinds 1988. Ik ben te moe om uit te rekenen hoe lang die 'boredom' al duurt. toch denk ik nog altijd dat het een van de weinige manieren is om er iets aan te veranderen: change the system from within.

Gepost door: marc | 09-06-06

een PR? Marc, voorspel ons ditmaal niet het weer, maar vertel ons snel je tijd...
(heb gisterenavond aan je gedacht, de zwoelte was zeker geen bondgenoot, toch nog onder die drie uur gedoken, hoever eronder?)

mv

Gepost door: marlon | 10-06-06

tijd in knopen? hey marlondo, gisterenavond lekker op mijn stadskoertje doorgebracht, geflankeerd van een vis langs de ene, een biertje langs de andere kant. zijn mijn marathonambities dan verdwenen? nee, mijn zeer gewaardeerde en ongelooflijk attente marlon, ik sta scherper dan ooit tevoren, mijn tank is langzaamaan aan het vollopen om op super te staan volgende week vrijdag 16 juni. what a difference a week makes?
zoef, ik ben alweer weg. mag

Gepost door: marc | 10-06-06

een oefening Weet je wat ik me vaak afvraag? Wat deden de mensen in vroeger tijden, toen de uilenbak nog niet was uitgevonden en meer dan de helft nog analfabetisch door het leven ging? Zaten zij dan steeds te zwijgen, omdat ze geen inspiratie hadden? Of werden de onderwerpen beperkt tot hetgeen zich onder den toren afspeelde? Of was er toch meer diepgang tussen de mensen?
Enerzijds kun je denken dat de menschen van toen misschien rijker waren dan ons, want minder afgestompt door die manipulerende media. Anderzijds waren ze waarschijnlijk ook naïever en namen ze alles aan wat de pastoor, de schoolmeester en de notaris hen op de boterham smeerden.

Wat mijns inziens wel een gelijkenis is, is dat mensen (van alle tijden) in hun communicatie met elkaar steeds converseren over andere mensen. "Weet je het al, Henin heeft Roland Garros gewonnen?" "Die goal gezien van Pauleta gisteren?" "David weer zien stotteren op tv?" "Sofie van achter de hoek is ervandoor met de facteur van naast de kerk" ...

In dat opzicht heb ik eens een leuke oefening meegemaakt: we zaten met een groep mensen afgezonderd op een weekendje. We spraken af om over niemand te spreken, tenzij die persoon er zelf bij was. Het valt op dat dit in het begin heel moeilijk is. Voor sommigen blijft het zelfs moeilijk, gedurende de hele oefening. Maar na verloop van tijd merk je dat de communicatie interessanter wordt. Men begint geleidelijk over zichzelf en elkaar te praten... Echt eens het proberen waard!

Groetjes,
Tom

Gepost door: Tom | 12-06-06

De commentaren zijn gesloten.