05-07-06

Woestijnwroeving

      
                  
 
September 1998. De rode woestijn van Centraal-Australië staat aan het begin van een nieuwe kurkdroge en moordend hete zomer. De typische 'desert oaks' staan willekeurig verspreid over het oneindig uitgestrekte landschap, angstvallig ieder drupje water in hun ongetwijfeld trage sapstroom houdend.
Nauwelijks mijn opwinding onderdrukkend stuur ik mijn gehuurde vier liter-zestienklepper Ford Falcon langs de meetlatrechte Stuart Highway, van Alice Springs naar Uluru. Als ik het gaspedaal zachtjes dieper indruk passeert de naald van de snelheidsmeter moeiteloos het 180-streepje. Eventjes maar, dan vertraag terug want het gevaar dat een kangoeroe plots de baan overwipt is hier niet denkbeeldig. Enkel de woestijn en ik, rijdend naar de horizon, waar de highway onmerkbaar een puntje wordt.
Na vijf uur 'cruisen' ben ik op een honderdtal kilometer van het 'Uluru-resort' aangekomen. In eerste instantie weet ik niet goed wat ik zie maar naarmate ik verder rij moet ik tot mijn verbazing vaststellen dat er een persoon in het midden van de baan wild met zijn armen staat te zwaaien. Ik vertraag en met een snel kloppend hart stop ik naast een aboriginal, die duidelijk aangeschoten en wild gesticulerend, naar zijn 'brandstofloze auto' langs de kant van de weg wijst. Terwijl hij me probeert duidelijk te maken dat hij met me wil meerijden, zie ik misschien wel 5 à 6 mensen in zijn rode, aftandse Renault 14. Steeds minder op mijn gemak draai ik het autovenster op een spleetje waarop de man nog wilder tekeer gaat. Als hij uiteindelijk aanstalten maakt om mijn auto langs de passagiersdeur binnen te dringen trap ik het gaspedaal in en scheur ik weg, de man in een grote rode stofwolk achterlatend.
Nu nog steeds denk ik met wroeving aan die situatie. Kon ik die mensen zomaar aan hun lot overlaten in de woestijn? Waren er geen kinderen bij die dringend water of verkoeling nodig hadden? Ik voelde me bedreigd en heb impulsief voor mijn veiligheid gekozen. Terecht of onterecht? Dat kom ik nooit te weten.
 
                                   

14:54 Gepost door marc | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

Commentaren

bedankt voor het privé weerberichtje.
groetjes

Gepost door: annemie | 05-07-06

en intussen ook je log gelezen...je zou voor minder weer gas geven denk ik.

Gepost door: annemie | 05-07-06

:-) Beste marc, mag ik jou een "ervaren" (hmm) tip geven ? Ik ben mijn leven lang al zo'n tuttemie dat ik met dingen zit uit het verleden van "had ik niet beter dit, of moest ik niet liever dat gedaan hebben". Wel, de gevolgen zijn dat ik de laatste tijd, broodnodig van de spierpijnen, aan relaxatietherapie bezig om mijn afvragen, mijn terug denken, los te laten en me enkel nog te fixeren op het "hier en nu".
Zolang men een medemens niet beroofd, geen pijn doet enz....hoeft men zich echt niet te bekommeren over de opwelling van een moment en dan nog uit zelfbehoud. Enfin, dat leer ik nu en dat maak ik me dus voortdurend wijs anders lukt het me ook niet om mijn brein vrij te maken van, grof gezegd, schuldgevoelens.
Ge zijt ook ne gevoelige hé; ik ook en 'k zou best een wat hardere kern kunnen gebruiken.
waar blijft dat onweer nu ;-))))
NB. Heb nog een ré-tje gedaan op jouw reactie in mijn blog over onze voorvader Karel.
fijne avond, nacht en ochtend,
Iris

Gepost door: Iris | 05-07-06

ja Ja,Marc,Iris heeft gelijk.Je hebt uit puur instinctief gevoeld gehandeld en die is steeds de juiste!Men maakt eerder fouten door teveel te beginnen overwegen.Ik leer dit ook stilletjesaan en het gaat steeds beter.Ik begin zelfs te geloven dat je dit slechts na je veertigste helemaal onder de knie krijgt.Vooruit kijken en niet teveel achterom kijken,dat is toch voorbij.
geruststellende zoen,
Bé.

Gepost door: rebecca | 05-07-06

Australië hé marc, jij bent dus blijkbaar een beetje wereldreiziger ook?
en niet langer wakker liggen over dat voorval met die aboriginal, ik weet uit goede bron dat hij ondertussen thuisgeraakt is!
lieve geruststellende groetjes, loretta

Gepost door: loretta | 05-07-06

als ... indien Heb ik vroeger ook veel over zitten suffen .. nu niet meer ... nu is het van : ik doe dit en ik doe dat!
En ... ik zou ook plankgas gegeven hebben

Gepost door: Koen | 06-07-06

Australië dus jij bent het die mijn opdracht voor de eerste editie van de 'Pekingexpress' deed mislukken ... ik moest proberen om, vermomd als aboriginal, met een gevolg van 14 personen in een auto zoder benzine de woestijn over te steken. Bedankt hoor!
:-)

Gepost door: geert | 06-07-06

No worries mate Die abo was waarschijnlijk enkel zo geagiteerd omdat hij vreesde niet meer voor sluitingstijd bij de liquerstore te geraken. Die tragische, bijna algehele alcoholverslaving van de Aboriginals is een resultaat van hun behandeling (toen én nu) door de Australische regering. Sad but true.
Tijdens mijn roadtrip van Sydney naar Broome (jawel, je leest het goed) ben ik er veel tegengekomen(abo's) en slechts een handvol waren nuchter genoeg om mee te converseren. Over geurhinder ga ik het hier niet hebben. Ik zou het me zeker niet teveel aantrekken Marc, indien er echt iets dringends aan de hand was zullen ze zeker hun plan getrokken hebben, ze (abo's) zijn nog steeds taaie bushwalkers, die zullen hun plan wel getrokken hebben.

Gepost door: Jo | 06-07-06

wie is wie Marc, die aboriginal, dat was ik. Ik was radeloos in nood, gevaarlijk ook. Jij was bang, een ongewilde beul misschien, ik was de killer in spe. Waar ligt het finale onderscheid tussen de dader en het slachtoffer? Wij zijn onze eigen vijand, dat heeft te maken met erfzondes en/of de wet van Freud. En als ik het niet was, dan was het een ander. We zijn allen abo's.

mv

ps: ook met dank aan jo's historie

Gepost door: marlon | 06-07-06

van antwoord hey annemie, lezen is goed, gas geven nog beter. mooie avondgroet.

Ja iris nog zoiets, onweer voorspellen terwijl er niks van in huis komt: frustratie piekt naar ongekende hoogten. nee, soms wordt een mens 'overbelaagd' met negatieve pijlen en kun je niet anders dan eens luid "NEEN" te roepen. maar nu zeg ik heel teder en zacht, dag iris ik wens je een zoete nacht.

hé lieve bé, vooruit kijken is inderdaad de enige juiste richting maar ik ben ervan overtuigd dat je van het verleden moet leren. anders worden dezelfde fouten steeds opnieuw gemaakt. L'histoire se répète, n'est-ce pas? voor jou een zilte zeezoen.

Ben je dat zeker lieve loretta? ja, ik denk het ook wel want die gasten hun thuis is de woestijn. Veertigduizend jaar reeds overleven ze in dit extreme klimaat, ze wonen in uitgedroogde rivierbeddingen die eens om de zoveel jaar overstromen. Ik ben daar een dag of tien geweest en wat je ziet en meemaakt, het is een compleet andere wereld. maar ik zal goed slapen vannacht, en dromen van rood. dag loretta.

Hey koen, ik begrijp dat wel maar ik probeer dat toch te vermijden. Het is cynisme ten gevolge van het ouder en ervaren worden. we moeten ons hart jong en wild houden, koen. fijn dat je de iff loopt. ik denk eraan om brussel en iff te lopen. ik zie dat nog wel.

nu dat je het zegt geert, ik dacht al dat hij met zo'n raar accent sprak. anders de rol van abo ging je goed af. speel je goed didjeridoo?

het is goedgeklaagd hé jo, ze zijn inderdaad het slachtoffer van de blanke man die hen land en levenswijze heeft ontnomen. de door de blanken geïntroduceerde drankduivel heeft hen de das omgedaan. Indianen? net hetzelfde liedje. dag jo, die pint moet er toch wel eens van komen hé.

Dag franke, eerlijke marlon. Ik ben blij met je antwoord. ik weet dat ik daar een fout gemaakt heb en dat ik dat nu voor mezelf probeer goed te praten. Het is een ervaring, een confrontatie met mezelf. We reizen om te leren, nietwaar? een zoete nacht voor jou.

Gepost door: marc | 06-07-06

misverstand Nee marc, ik bedoelde niet dat je een fout gemaakt had, ik wou wijzen op de fataliteit van het gegeven, de wederkerigheid en inwisselbaarheid van slachtoffer en dader, we mogen onszelf niet overschatten als benadeelden, we zijn zelf onze ergste beulen, onze eerste slachtoffers, het lijden is van iedereen, universeel. Niks zwart-wit of goeien vs slechten. We zweten massaal uit waar enkelingen in falen, en vice-versa.


zen?
mv.

Gepost door: marlon | 06-07-06

oei veel gefilosofeer ...
heeft niet iedereen enkele dingen die hem/haar blijven 'achtervolgen'?
Je bent het in elk geval niet vergeten en je staat er bovendien openlijk bij stil, dat zet ook anderen aan het nadenken, niet? ...

Gepost door: Evy | 06-07-06

auto bij iedereen probeer ik argumenten te vinden die mijn beslissing om nooit te rijden kracht bij moeten zetten. bij jou vind ik alleen maar tegenargumenten beste marc. toch ga ik, nu the remains of the day begonnen zijn, niet meer terugkomen op mijn ecologische en egoïstische beslissing.
over die existentiële ervaring die je beschrijft kan ik weinig zeggen, het was wellicht een potentieel gevaarlijke situatie. ik zou waarschijnlijk hetzelfde gedaan hebben als jij, en me nu schuldig voelen. ik zou me alleszins ook die vragen stellen. camus heeft daar veel over geschreven, onder andere 'de val'.

Gepost door: martin pulaski | 11-07-06

De commentaren zijn gesloten.