10-07-06

Hallucinant

 
 

 

Respect heeft niets met welvaart te maken. Ook niet met godsdienst, huidskleur of afkomst. Ook niet met tijd en plaats.

Als men Australië doorkruist 'moet' men Ayers Rock bezoeken. Of geeft u ook de voorkeur aan Uluru, de naam gegeven door de eerste bewoners van Australië, de Aboriginals. Hun beschaving is reeds veertigduizend jaar oud maar het is pas tijdens de laatste tweehonderd jaar dat hun bestaan ernstig bedreigd wordt. De kolonisatie van de 'Grote Blanke Man' heeft hen in korte tijd volledig ontwricht. Het gekende verhaal: uitgemoord, opgejaagd, verdeeldheid, alcoholisme. Het is triest, ook de Noord-Amerikaanse Indianen kennen dit verhaal maar al te goed.

Uluru ligt in het Kata Tjuta National Park. Vooraleer je de grote monoliet bezoekt kun je in het Uluru Resort wijzer worden door een hele uitleg over dit natuurfenomeen te lezen. Daar kun je leren dat hij ongeveer 320 meter hoog is en dat de omtrek iets minder dan 10 kilometer bedraagt. Maar ook dat de berg voor de Aboriginals een heilig status bezit. Zij geloven dat hun goden huizen in de vele spleten van deze rots en het is dan ook enkel aan de stamoudste toegestaan om op een bepaald tijdstip Uluru te beklimmen. De Aboriginal-gemeenschap verzoekt de bezoeker dan ook uitdrukkelijk om weg te blijven van de heilige flanken.

Toen ik de Rode Rots naderde kon ik mijn ogen niet geloven. Mijn bewondering voor het natuurlijk aspect van dit verschijnsel verdween in de schaduw van de verbazing die in mij opschoot bij het zien van de rij mensen die zich als mieren, een weg naar boven baanden. Onwetend of onverschillig, het kan me geen barst schelen maar ze toonden door hun daad dat ze geen greintje respect bezaten voor een oeroude beschaving. In hun ogen minderwaardig ten gevolge van hun eigen superioriteitsgevoel. Misschien niet bewust, maar dat is onbelangrijk. Onwetendheid kan geen reden zijn om dit goed te praten.

Toen ik aan de voet van Uluru kwam, deed ik al mijn kleren uit en trok mijn loopshortje en loopschoenen aan. Tweemaal liep ik het omtrekkende baantje. 20 kilometer in de verschroeiende hitte, zonder drinken. Mag ik zeggen dat de combinatie van endorfines en mystiek dit een heel inspirerende loop maakten?

18:07 Gepost door marc | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

Commentaren

onwetendheid Onwetendheid, stupiditeit, arrogantie, het zijn slecht enkele kenmerken van onze steeds verder veramerikaniserende maatschappij. Ik kan er mij ook serieus aan ergeren! Maar ja, tot wat leidt die ergernis...? Ik besef nu dat ik alleen maar pejoratieve woorden kan vinden voor die evolutie...Damn...

Ben je tijdens je looptocht opgemerkt door de Aborigines? Misschien werd je dan wel een goddelijke status aangemeten. Ook zij moeten immers wel last hebben van onwetendheid...:-)

Groetjes,
Tom

Gepost door: Tom | 10-07-06

wauw Marco toch, jij bent overdonderend heerlijk niet van deze banale en normale wereld, houden zo graag. Op jouw authenticiteit moet je een patent nemen. Een gewisse voorspelling: jij wordt 120 jaar (potent!).

Marlon (op naar 100).

Gepost door: marlon | 10-07-06

Ah... ...daarom zijt ge zo'n goede loper geworden !

Gepost door: kj | 11-07-06

.. mmm, jij weet je foto's wel uit te kiezen...

Gepost door: Evy | 11-07-06

hé Marc zou die Aboriginal uit je vorige posting, die je met de wagen staande hield, jou niet extra komen bedanken zijn omdat je juist rond zijne berg gelopen waard en d'r niet opgeklommen was ;-)
Als je naar dat Gentse brugje komt op de foto uit mijn blog, klop dan eens ferm op je geoefende borstkas en roep met Tarzaanse kreet jouw aankomst;ik kom dan zeker aangehold met pralinekes van Daskalides.
Ja, 't zijn rare kwieten de Gentenaars, maar gastvrij, dat wel :-)
greets
Iris

Gepost door: Iris | 11-07-06

endorfines alleen al voor die endorfines zou ik willen leren lopen! wat heb jij een schitterende beschrijvende stijl.

Gepost door: martin | 11-07-06

Insgelijks Cool, Marcozuidpolo, dat je daar werkelijk bent rond gelopen. Zinloos en zinvol in één actie? Merci voor je bezoekje op blogonious. En merci voor de mooie woorden (wat betreft het schrijven dan ;-) Ik las je ook al bij martin maar kwam hier voor de eerste keer. Niet voor de laatste.

Gepost door: Blogonious (eilandman) | 12-07-06

re-actoren hey tom, ergernis is inderdaad nergens goed voor, noch voor de fysiek noch voor de psyche. maar soms moet je de lijn scherp trekken, voor mij kan onwetendheid geen reden zijn om iets goed te praten. tot later beste vriend.

hoi marlon, 120 is nog maar een begin hé. misschien lopen we dan geen marathon meer maar we blijven scherp op de snee, hé. tot een latere zomerdag.

koen, zo'n goede loper ben ik niet hoor. ik wil er steeds zo vlug mogelijk van af zijn. zie je, ik ben weeral weg.

hey evy, mooie woorden en mooie beelden. gaan mooi samen. mooi. dag.

afgesproken lieve iris, als ik met bé in je buurt kom zal ik een oerschreeuw laten weerklinken. waarschuw alvast collega-gentenaars. doei.

hey eilandman, een brug tussen dit eiland is alvast geslagen. tot een volgende overtocht.

Gepost door: marc | 12-07-06

martin lopen is super, in alle opzichten. verslaving? ik denk het wel maar daarmee kan ik leven. merci voor het compliment, dat is fijn. marc.

Gepost door: marc | 12-07-06

mooi Prachtige foto,Marc!
En wat een azuurblauwe hemel!Mijn hoofd begint erbij te tollen,zo mooi!
Bij die zomertemperaturen leef ik echt op,ik zit vol met vlinders in mijn buik!
grosse bise!

Gepost door: rebecca | 12-07-06

De commentaren zijn gesloten.