20-07-06

Jeugdige overmoed

               
 
                      
 
Mijn zoon van dertien en ik, de afgelopen drie dagen fietsten we het Vlaamse Heuvelland plat. Nu ja, niet met een 'koersfiets', maar eerder op ontspannen wijze genieten van de Zuid-Westvlaamse 'bergen'.
 
Na een lange tocht langs dorpjes met namen als Westouter, Dranouter, Woesten en Watou, kwamen we rond vijf uur 's avonds terug aan de voet van de Kemmelberg. De zon had reeds de meeste sappen uit ons lijf geperst en we snakten naar een ijskoude douche. In de ogen van W zag ik echter het verlangen branden om de 'gevreesde' Kemmel op te rijden. Iedereen die daar ooit heeft gestaan weet wat een stijgingspercentage van 23% betekent: een muur. Een muur van kasseien. Met mijn twee-versnellingen-fiets zag ik een beklimming geenszins zitten maar W wou, op zijn mountainbike, wel een poging wagen.
 
Vanuit een schaduwrijk plekje had ik een goed zicht op het eerste stuk van de beklimming. Ik zag hem gezwind in het bos verdwijnen, gretig uitkijkend naar die muur van 23%. Na een tiental minuten kwam hij in volle vaart uit het bos gevlogen. Als een volleerd beroepsrenner tegen vijftig à zestig kilometer per uur stormde hij van de helling. Zonder handen. Rechtop, armen in de lucht, als een overwinnaar.
 
Eventjes stond mijn hart stil. Jeugdige overmoed, begrijpelijk gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel, wat nog allemaal. Het gaf me het gevoel dat je als ouder op een bepaald moment machteloos bent. Ervaring, lesjes leren, tot wat dient het? Op een bepaald moment neemt het opwindend gevoel van de uitdaging de teugels in handen en dan is het een kwestie van geluk.
 

10:30 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

fietser Tof, Marc, die driedaagse met W. Ik heb de indruk dat je steeds meer fietser aan het worden bent. :-)
Gelukkig liep je verhaal goed af. Want de Kemmel heeft wel degelijk bloed van renners aan de handen. Maar dat heb je hem nu waarschijnlijk wel meer dan duidelijk gemaakt, kan ik me inbeelden...

Groetjes,
Tom

Gepost door: Tom | 20-07-06

Info Is Bannyland binnenkort een land in oorlog?

Gepost door: P.M. | 20-07-06

ja ! iedereen kan zichzelf hier in herkennen denk ik.........hebben we het allemaal niet gedaan, ik denk dat het beter is zo............we hebben de drang om alles te testen, grenzen te verleggen en inderdaad soms met ons hoofd tegen de muur te vallen.........

Gepost door: anima-negra | 20-07-06

proficiat overmoed kan lonen. mooie prestatie.

Gepost door: martin | 20-07-06

Het kan nog erger... Mijn jongste heeft het ooit geprobeerd met een skateboard... ge houdt op zo'n momenten niet alleen uw hart vast maar ge grijpt van de weeromstuit ook naar uw lever, uw nieren en uw milt. Het hele opvoedingsproces draait trouwens om hellingen en adalingen, me dunkt.

Gepost door: Urbain Alpain | 21-07-06

wacht maar Wacht maar tot hij met brommer en volgende fase met auto rijdt...! :-)
(mondje toe,hee...Marc)

Gepost door: rebecca | 21-07-06

geluk ja, dan is het een kwestie van geluk.

Gepost door: Evy | 24-07-06

De commentaren zijn gesloten.