27-07-06

Hoogtevrees

 

Reizen met Murat Kaplan en klimmen op de Mont Blanc, vooraleer men hier gaat denken dat ik een onvervalste berggeit ben wil ik het één en ander recht zetten. Hoogtevrees. Ik ben geboren met een natuurlijk ontwikkelend paniekgevoel bij hoogten. Het kijken in een diepte vervult me met een onnatuurlijke aantrekkingskracht naar die leegte, samengaand met een plots opwellende zwakte in mijn benen.

Mijn eerste ervaring met hoogtevrees gaat terug naar 1970. We waren met de familie op reis. Eén volledige week op reis naar Valkenburg, nabij Maastricht. Dè toeristische trekpleister van de regio was toen de Wilhelminatoren. Deze 68 (achtenzestig!) meter hoge toren, (waarvan je de meest recente afbeelding hierboven kunt zien) beheerste het landschap en naar verluidt had je een fantastisch uitzicht vanop de top. Het toeristische foldertje vermeldde dat je er bij helder weer zelfs de grens tussen België en Duitsland kon zien. Een bezoek plus beklimming van deze toren vormde dan ook het hoogtepunt van onze reis. Enthousiast huppelde de kleine marco de ontelbare treden op, de zwaarademende ouders, tantes en nonkels achter latend. Toen ik even halt hield om door een venstertje naar buiten te kijken, sloeg de schrik me om het hart, mijn benen werden pap en mijn hersenfuncties blokkeerden. Ik geraakte geen stap meer verder, gefixeerd door het duizelingwekkende beeld dat het venstertje, ergens halfweg de toren, me onmedogenloos voorschotelde. De reddingsoperatie om me terug op vastegrond te krijgen heb ik waarschijnlijk bewust gewist.

De hoogtevrees is ondertussen niet verdwenen. Nog steeds kan de schrik me om het hart slaan als ik vanop de vierde verdieping van mijn werk (het MBZ-gebouw) recht naar beneden kijk. Maar af en toe confronteer ik mezelf met mijn hoogtevrees. Ik zoek dan doelbewust situaties op en probeer mijn angst onder controle te krijgen. Zo ben ik waarschijnlijk in het bergbeklimmen terecht gekomen. Het zal nooit mijn favoriete bezigheid worden maar het brengt heel wat in mij teweeg. Iedere keer dat ik de stap over de afgrond moet zetten om een rappel aan te vatten, moet ik mezelf overwinnen. Bij het oversteken van de graat op weg naar de top, sta ik honderd doodsangsten uit. Iedere stap is een marathon. Maar als ik dan uiteindelijk op de top sta, voel ik me supersterk, alsof al die vrees en adrenaline samensmelt tot één uniek piekmoment.

Ik denk dat je de emoties van mijn gezicht kunt aflezen (de eerste in het rijtje)

 

11:45 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

Commentaren

mooie beelden is het niet extra gevaarlijk , voor u en colega's om met hoogte vrees aan bergbeklimmen te doen , of beperkt het zich tot het naar boven wandelen van een berg, al ken ik er die dat zelf niet durven . Zelf heb ik ooit met het leger al ééns rapel gedaan in de ardennen van een hoogte van 80 m dacht ik , en ik zag daar de stoerste gasten voor passen . Daaruit heb ik kunnen vaststellen dat hoogtevrees een raar iets is.

Gepost door: mario | 27-07-06

collega ik nijp mijn billen dicht ... verleden jaar met een "teleferiekske" op de Mont Blanc geweest ... bangelijk ... nooit nie meer!!!

Gepost door: Koen | 27-07-06

angst en orgasme Ik begrijp het!Angst kan zeer aantrekkelijk zijn...spannend,aanlokkelijk om te bewijzen dat je het wel kan!Je bent toch een man,hee!
Je kickt op de adrenaline die ermee gepaard gaat;te vergelijken met het gevoel naar een orgasme klimmen tot de climax bereikt is..!Het gevoel nadien is super!bij mij toch...

Gepost door: rebecca | 27-07-06

@ rebecca Enig verschil: voor een orgasme ben ik nog nooit bang geweest, hoor... ;-)

Groetjes,
Tom

Gepost door: Tom | 27-07-06

aan Tom ik bedoel angst bij een spannende situatie waarbij een orgasme zich kan voordoen...

Gepost door: rebecca | 27-07-06

:-) Ik zie ook niet de link tussen angst en orgasme. Het eerste beleef ik met zwetend bonkend hart en het tweede.....eigenlijk ook ;-)
@marc, ik vind toch dat jij jouw angst vrij goed hebt aangepakt en overwonnen hebt. Wat de foto betreft, ik zie eerder een Marc met een lach van fierheid en overwinning en minder met angst, maar ik zie jouw ogen natuurlijk niet want in een blik ziet men nog altijd het "echte" gevoel.Ik ben blijven steken in mijn hoogtevrees; als ik een toren beklim dan blijf ik vastgeplakt tegen de binnenmuur en reik ik heel even mijn hals om hem al even vlug terug in te trekken en sta ik als versteend te wachten totdat de rest het panoramma bewonderd heeft, om als eerste terug af te dalen. ('t liefst met ogen dicht en op de tast)
@koen, een teleferiekske, 't mag nog een serieuze teleferiek zijn, daar krijg je me voor niets en niemand in. Ik vind jouw "outing" fair, chapeau.
Met ouder worden heb ik ook geleerd me niet meer te schamen voor mijn angsten en ik heb er verschillende waa

Gepost door: Iris | 27-07-06

angstzweet hé marc, het is voor jou waarschijnljk toch ook bewust de uitdaging willen aangaan, jezelf een beetje tarten en doen (angst)zweten om nadien te kunnen zeggen: dat heb ik ook weer mooi afgehandeld. en jazeker: dat heb jij heel mooi gedaan! je mag terecht trots de lens inkijken!

eenvoudigweg, loretta

Gepost door: loretta | 27-07-06

re-actietijd dag mario, goed van je hier nog even te zien. op je blog merk ik dat je goed leeft geniet van je leven en gezin. levenskwaliteit wordt niet bepaald naarmate de gevaarlijkheids- of uitdagingsgraad van je activiteiten wel door de manier waarop je dingen beleefd. het is inderdaad gevaarlijk om zulke ondernemingen aan te vatten als je niet zeker bent dat je sterk (fysisch en psychisch) genoeg bent. in die mate ken ik mezelf wel dat ik dit aankan ondanks de mentale stap die ik moet zetten.

hey koen, een telefriek'ske' zou ik dat nu ook weer niet noemen. maar ik geef de voorkeur aan de fysische beklimming eerder dan de mechanische. zo'n bakje is inderdaad ook niet alles maar de zichten zijn ontegensprekelijk adembenemend. daarvoor alleen zou je het doen hé.

Bé en Tom, over orgasmes ga ik hier niet verder uitweiden maar een scherpe graat oversteken, een steile helling traverseren of een lange rappel kunnen best opwindend zijn. maar enig verband met orgasmes in deze omstandigheden is me vreemd. ja echt.

hey iris, ik lees dat jij het hoogtevreesgevoel volledig kent. waarschijnlijk bestaat het in gradaties. indien ik een extreme hoogtevrezer zou zijn denk ik dat ik niet in de bergen zou rondhuppelen of in een zweefvlieger zou gaan zitten. vanop het vierde verdiep stuur ik je een zoete anti-hoogtevreespil.

hey loretta, toen ik je autoverhaal las zag ik een verband tussen beide situaties. het verschil is dat jullie vrees bepaald door een derde persoon waarover je geen enkele controle had terwijl ik op mijn berg de touwtjes in eigen handen had. ik had er trouwens ook zelf voor gekozen hé.

geniet van de menselijker temperaturen. marc.

Gepost door: marc | 28-07-06

Turbulent blogonderwerp Jawadde,
wat een emoties hoogtevrees, een leuke post en een aantal foto's bij de blogger kan teweegbrengen. Ik lees hier over angstzweet, orgasmes en andere.
Ik vind het wel heel moedig om je hoogtevrees op zulke manier aan te pakken. Chappeau!

Loopgroet,

TCRunning.

Gepost door: Tom | 28-07-06

Knap gé- en béschreven 'Het kijken in een diepte vervult me met een onnatuurlijke aantrekkingskracht naar die leegte, samengaand met een plots opwellende zwakte in mijn benen.'

Ongelofelijk knap, Marc. Dat is, denk ik, de perfécte omschrijving van het gevoel dat met hoogtevrees gepaard gaat.

Dat doet me denken aan mijn vader die, op vakantie aan zee in een appartement, nauwelijks het balkon durfde op te komen. En als hij het dan toch deed, stond hij daar voorovergebogen met gestrekte armen, krampachtig (de knokels wit) de balustrade van het balkon omklemmend én tegelijkertijd al preventief terugdeinzend. En ik hoor het hem ook nog zeggen : 'Als ik daar sta, heb ik het gevoel dat ik over de balustrade zou kruipen en naar beneden zou springen'.

Wat is dat toch met die menselijke geest ? Een 'If you can't beat them, join them'-syndroom ?

Jij lijkt me alleszins eerder te kiezen voor de 'Fight fire with fire'-strategie. Bewonderenswaardig !

Gepost door: Wim | 28-07-06

stoer De enigste manier om je angst te overwinnen is volgens mij om er doorheen te gaan. En dat is dapper, stoer dat je dan toch de bergen in/op gaat Marc!

Gepost door: martine | 30-07-06

youporn
juuueuye3 3 hh3hdh3ed h3hwwedh3hd3 3hed3edh3w

Gepost door: hetraifaer | 13-07-10

Drugs And Alcohol 1960 S http://boomoirs.com/
altace no prescription http://boomoirs.com/ - buy pravachol online Remembering what is to treat which conditions can be mind boggling so researching them is the key. http://boomoirs.com/ - cardizem no prescription

Gepost door: acceknase | 15-04-11

De commentaren zijn gesloten.