21-08-06

Verdriet

In hoeveel zinnen kun je verdriet beschrijven? Hoeveel adem heb je nodig om verdriet te verwoorden? Als je weet wat verdriet is, kun je je er dan beter tegen wapenen? Word je sterker door verdriet? Of gevoellozer? Schuurt verdriet een eeltlaag op je gevoelssensor?

Is verdriet de afwezigheid van geluk? En als je heel verdrietig kunt zijn, kun je dan ook heel gelukkig zijn? Is dit een kwestie van evenwicht? Sterf je pas als je evenveel geluk gekend hebt als verdriet? Hoe meet je trouwens geluk en verdriet?

Ik voelde mijn zuiverste verdriet toen mijn levenslief verdween. Daartegen is een mens niet opgewassen. Machteloos. Doelloos. Alles eindigt op 'loos'. Nu, achteraf, ben ik sterker? Ben ik opgewassen tegen een zelfde ervaring? Weeral een vraag, waarop 'waarschijnlijk niet' het beste antwoord is.

Begrijp me niet verkeerd, dit is geen klaagzang. Op momenten dat het redelijk goed gaat is het goed om te bedenken dat dit allemaal niet vanzelfsprekend is. 

 

 

19:47 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

Commentaren

tja... verdriet, geluk....ik stel me er ook af en toe vragen bij en nog steeds heb ik niet de juiste antwoorden gekregen. Misschien is het beter er niet té veel over na te denken en het gewoon te ervaren.
groetjes

Gepost door: annemie | 21-08-06

poof Het gekke is dat je denkt dat het nooit meer overgaat. Je stelt jezelf nooit mee ropen voor een nieuwe liefde...en dan ineens...poof...bij mij wel jaren later...is het er, zomaar zonder kloppen....
en of het mij sterker heeft gemaakt..hm...wijzer misschien,heb mezelf beter leren kennen

Gepost door: martine | 21-08-06

.. ik hou van de antwoorden.

Gepost door: Evy | 21-08-06

huilen ik begin gewoon te huilen. en denk aan niets meer. huilen helpt om even niet meer te denken. dat heb je wel verdiend: een traan over je wang zonder prikkels in je kop.
bedankt voor je bezoek trouwens. venus in fur was er "bal op".
dag marc. je gaf me stof voor een nieuwe post. zie:

Gepost door: eilandman | 21-08-06

'bonjour tristesse' Marc, ik haak in op je eerste zin (een vraag) en ken maar één antwoord: regeltjes poëzie, tenminste een probeersel.

triest,
Marlon.

Gepost door: marlon | 22-08-06

Adieu Verdriet hangt meestal samen met afscheid nemen. Vaarwel zeggen tegen iets of iemand.
En dat blijkt nu één van de moeilijkste zaken te zijn én te blijven in een mensenleven. Hoe meer je aan het object, de situatie of de persoon gehecht ben, hoe moeilijker ook het afscheid en des te zwaarder het verdriet.
Neen, het went niet. Adieu zeggen blijft moeilijk.

Groetjes,
Tom

Gepost door: tom | 22-08-06

Ik heb een zeer goede "vriend", jaren geleden, verloren aan kanker op 3 maanden tijd.
De pijn was verscheurend, is gesleten tot een zacht geknaag, maar blijft zeuren....een voos stukje in je hart blijft voor altijd.
We kunnen ons niet wapenen tegen pijn of verdriet. Als je niet meer openstaat voor alle emoties is het leven niet meer waard geleefd te worden....dus blijft er niets anders over dan je maar weer kwetsbaar op te stellen.
Groetjes.

Gepost door: Ilona | 22-08-06

pijn op een andere plek lopen is altijd een goede remedie ... zoiets als een 2de pijn oproepen om eventjes het origineel te vergeten. Spijtig dat het woord 'eventjes' hier volledig relevant is.

Gepost door: geert | 22-08-06

antwoorden nee, één antwoord, met mijn volgende post.

meevoelend. marc.

Gepost door: marc | 22-08-06

pijn de pijn van intens verdriet is helemaal niet te meten marc...
al je vragen, ik stel ze mezelf ook... maar zoek momenteel niet naar een antwoord
loretta

Gepost door: loretta | 22-08-06

Hart en ziel Je vraagt je af of je je kan wapenen tegen verdriet - door te weten wat verdriet is. Ik geloof van niet. Verdriet heeft niets met 'weten' te maken ... het overvalt je ... het snijdt in je hart en in je ziel. Soms lijkt het veraf én lijkt alle verdriet uit je leven gebannen. Dat zijn de momenten van écht en oprecht geluk. Die moeten voldoende energie en kracht geven om je te wapenen tegen de tranen die in je zitten ... denk ik:)

Gepost door: bart | 22-08-06

De commentaren zijn gesloten.