18-09-06

Alternatief (of: een gat in de markt)

 
              

Om gelukkig te zijn moet men beschikken over een degelijke roze bril. In weerwil van alle wereldlijke rampspoed en allerhande mensonterende toestanden blijft iedere mens de positieve kant van het leven aanschouwen. "Always look on the bright side of life." Letterlijk. Maar, geef toe, we worden het niet echt gemakkelijk gemaakt. Neem nu het nieuws over de zelfmoordaanslagen of bomauto's. Zijn er minder slachtoffers dan men op de vingers van beide handen kan tellen, kijken we nog nauwelijks op. Iedere dag horen of lezen we wel ergens dat er 17000 (zeventien-duizend) kinderen per dag sterven door gebrek aan voedsel en elementaire hygiëne. Hoe sterk is de steek in de streek van de maag als we toevallig nog eens geconfronteerd worden met het leven (?) van de straatkinderen in Brazilië?  Zorg dus maar dat je je roze bril steeds bij de hand hebt, miserie ligt overal en altijd op de loer en overvalt ons zelfs bij klaarlichte dag.

Verlies van die roze bril is niet minder dan een ramp op zich. Hoe vlug wordt zo'n kleinood, tijdens een verstrooid moment van onverhoopt, echt geluk, diep weggeborgen om hem daarna niet meer terug te vinden? Neen, we kunnen dit risico echt niet lopen.

Daarom heb ik "De Roze Lavabo" ontwikkeld. Dit project bevindt zich nog in zijn conceptuele fase (zie het design hierboven) maar is voorbestemd om een hit te worden. Vanaf nu ligt het geluk zomaar voor het grijpen. Een simpele wasbeurt aan "De Roze Lavabo" garandeert een dag vol geluk. Tanden poetsen met het blauwe water uit de roze kraan schenkt je een dag vol zonneschijn. Zo eenvoudig is het. "Hapiness is a Pink Lavabo!" wordt mijn slogan. Succes ge-garandeerd!

 

18:33 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

:-) Ik zal mijn best doen marcske om jouw roze lavabo voor ogen te toveren, want ook ik heb last van diepe maagsteken telkens ik naar het Journaal kijk. Ik heb me al dikwijls afgevraagd hoe gelukkig onwetend mijn ouders en grootouders en over-grootouders enz... niet waren zonder zo'n kijkkast. Ook de kranten en bladen doen me keer op keer herinneren aan wereldleed.
Nu draag ik wel een bril maar heb de grootste moeite hem in 't roze voor te stellen, laat staan er in rozige kleuren doorheen te kijken.
Wel ja, en dan zucht ik eens diep om me van mijn hartkrampen te bevrijden en dan vraag ik me luidop af, gelijk mijn grootmoeder in de tijd :"waar gaat de mensheid naartoe". En dan haal ik mijn geloof uit de kringloop van moeder Natuur en zie ik dat ik tenminste op haar nog kan rekenen : zij laat bloeien wat leeft en geen haar op mijn hoofd die eraan denkt ook maar één sprietje onkruid te vertrappelen. Dat is dan MIJN roze manier van machteloos aanvaarden.
Maar zie, nu hou jij ons zo'n roze lavabo met stromend water voor ogen en mijn regenboog kleuren stralen weer.....
avondgroetjes in weemoedig roze,
Iris

Gepost door: Iris | 18-09-06

roze mijn roze bril begint al te jeuken achter de oren ... ofwel zijn 't luizen, ofwel ziet hij je roze lavabo wel zitten!

Gepost door: geert | 18-09-06

Neen Ik heb geen roze bril nodig...
Het is de pure realiteit en dat moet je niet ontvluchten of ontkennen,maar aanvaarden...
Het doet pijn,elke keer opnieuw te zien hoe mensen afgeslacht worden en neen,ik word er helaas niet immuun voor,wat normaal is.
Ik vind het zeer erg,maar weet dat we daar persoonlijk niet veel kunnen aan veranderen;het is crue,maar mensen met een karakterstoornis(zo noem ik die moordenaars),het gevoel van pijn,medeleven en medelijden en vooral liefde niet kennend,zullen altijd blijven bestaan...
spijtig genoeg...

Gepost door: rebecca | 19-09-06

waarom de ogen sluiten of een roze bril opzetten? we worden inderdaad met alle wereldnieuws om de oren geslagen zodat we er op den duur onverschillig door worden. Het met eigen ogen zien is anders. Kleine vuile kindjes die zich staan wassen aan een straatkraantje in Jaipur met een lach op hun gezichtje. Stoffige handjes die vrolijk in het zand spelen. Ik heb de armoe gezien en geroken. Voor mijn geen roze lavabo, ik probeer zelf wel om mijn leven vrolijk te maken.
groetjes

Gepost door: annemie | 19-09-06

roze reactie dag lieve iris, ik vind roze een verschrikkelijk kleur. In de lavabo probeerde ik het vuilste roze mogelijk te krijgen maar met verschillende kleurinstellingen van de verschillende computers is het weinig waarschijnlijk dat het zo overkomt. Gelukkig (?) is het verwerkingsvermogen van de mensen fenomenaal, hetgeen enkel aan te moedigen is. Maar men mag niet blind worden voor de feiten hé.

Dag zoete bé, ik ben overtuigd dat je voor honderd procent achter je woorden staat maar toch denk ik dat de mensen, de één al meer dan de ander, het vermogen heeft om zaken te relativeren. Je kan je toch niet alle wereldleed ongeremd aantrekken? Daarmee valt niet te leven, denk ik.

Hey dag mooie annemie, dat is juist het mooie van dit allemaal, hé. die kinderen hebben de innerlijke kracht om doorheen al de miserie nog te lachen. maar wij mogen ons niet laten verblinden door die lach, want hij verbergt veel onrecht en ellende.

lieve groet aan elk. marco (voor de gelegenheid draag ik roze sokken)

Hey dag geert, voor je volgende marathon (dublin?) heb ik nog een roze looppakje liggen. Ik denk dat je dan wereldberoemd wordt in Ierland.

Gepost door: marc | 19-09-06

even rechttrekken Ik heb ook niet gezegd dat ik het me allemaal aantrek,wat dan ook niet juist geformuleerd is...de tijd is voorbij waarbij ik me vragen stelde over waarom en waarvoor al dat leed nodig is;ik ben geëvolueerd en ben een stap verder:ik aanvaard het,omdat het spijtig genoeg altijd bij het leven zal horen..onkruid vergaat niet.Het enige wat je kan doen om te overleven, is relativeren om zelf te kunnen overleven.
En roze is nochtans één van mijn lievelingskleuren ,Marc!
Het is een kleur dat blijheid oproept!Heb net mijn nagels laten doen in knalroze met zilveren glinstertjes...:-)Als dat mijn moraal niet zal oppeppen...!

Gepost door: rebecca | 19-09-06

dag béetje, wat is relativeren anders dan kijken door een roze bril hé, zo zie ik het toch. trouwens je weet dat ik een zwak heb voor je nagels, hé. ;-)

Gepost door: marc | 19-09-06

pink concept Marco, er zit iets van een sluimerende grafisch kunstenaar in jou, ik merk hier onmiskenbaar verwantschap met onze surrealistische vader Marcel Duchamp (zijn statement-urinoir), ik apprecieer dit ten zeerste, inclusief conceptueel: als laatste verweer tegen wereldonrecht en -ellende. Enkel Kunst kan de wereld redden, ik ga dat hier niet uitleggen, Oscar Wilde heeft een patent op die analyse. Btw, er is ook de muzikale Pink, google dat hete brokje maar eens op, nikske fake, ze meent verdorie wat ze zingt, meestal wegslingert...

mv

Gepost door: marlon | 20-09-06

@Marc Doet Bé iets met nagels, misschien zoals Fabre met zijn kevers, blinken en flikkeren? Allemaal schitterende kunst dus, dat moet mogen kunnen.

mv

Gepost door: marlon | 20-09-06

De commentaren zijn gesloten.