24-09-06

Micro Macro

 

 

Toen ik een jaar of dertien was kwam mijn vier jaar oudere zus eindelijk met een lief naar huis. Eindelijk! Niet dat iemand twijfelde aan haar, overigens nog steeds, prima uiterlijke kwaliteiten (naar het schijnt is dat iets dat eigen is aan ons familie) maar ik had eindelijk een grote broer. Na dertien jaar tirannie van een grote zuster, kon ik eindelijk het genoegen smaken van een grote broer te hebben.

J. was negentien jaar, een toffe gast. Hij was wel wat verliefd op mijn zuster (dat kon ik hem vergeven) maar ging even graag met zijn vrienden pinten drinken. Ik mocht, 'in de duik', van zijn sigaret trekken, blauwe Gauloises. Hij vertelde 'vuile' moppen en nam me regelmatig in een of andere pijnlijke 'catchgreep'. Het was eens iets anders dan mijn zusters breinaalden te zoeken.

J. bracht ook regelmatig enkele LP's mee waar ik dan urenlang kon naar luisteren. Genesis, Deep Purle, Black Sabbath,…het hele rijtje klassiekers. Maar er zat één 'specialleke' tussen, een groenachtig hoes met een vreemde, soort psychedelische foto op. Met moeite kon ik de naam van de plaat achterhalen: 'meddle'. Langs de binnenkant stonden vier mannen met lang haar me stoer aan te staren. Hemel, was dat nu Pink Floyd? Wist ik veel dat de legendarische Syd Barret dan reeds uitgerangeerd was. Ik stond op met 'One of these days' en ging slapen met 'Echoes'. Zelfs het pijnlijke gekraak veroorzaakt door een diepe kras in het vinyl vond ik fantastisch. ‘One of these days’ was een wervelstorm, een woeste energie-uitbarsting en met ‘Echoes’ kwam ik in een vreemde mysterieuze wereld terecht. Met het verdwijnen van J. uit het leven van mijn zuster, verdween ‘Meddle’ uit het mijne.

Tot gisteren. Ik snuister echt graag rond in de tweedehandszaak van lp’s en cd’s in de Predikherenstraat. Grasduinend door een hele reeks oude hoezen, botste ik ineens op die oude ‘Meddle’-plaat. Ik haalde ze voorzichtig uit de hoes en, ja hoor, een diepe kras overheen ‘Echoes’. Ongelooflijk perfect. Het was dertig jaar geleden maar ik kon nog iedere toon en iedere krak precies herkennen. En dankzij die kras kon ik nog eens 2,5 euro van de prijs afdingen. Dat was pas een koopje!

Trouwens de foto op de hoes doet me denken aan Micro Macro, een BRT-programma van de jaren zeventig, gepresenteerd door de ‘illustere’ Marc Van Poucke. Iemand een idee wat de foto op de hoes voorstelt?

10:50 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

flashback Dit is echt terug gaan in de tijd voor me, maar....de LP ligt nog ergens op zolder en we hebben een dvd van PF in Pompey waar verschillende van tracks van deze lp in voorkomen PF is hier nog steeds een favoriet....
groetjes en bedankt voor de flash back

Gepost door: annemie | 24-09-06

psychedelica Marc, je werd indertijd helemaal niet verondersteld te weten wat die foto voorstelde, dat hoorde bij het spel, het was eerder zweven dan beleven.

mv

Gepost door: marlon | 24-09-06

de foto als je goed kijkt dan zie je dat het een oor is. Je moet de hoes helemaal openvouwen ;-)
Maar ik vermoed dat jij wel weet wat er op staat en je gewoon onze kennis test ...
groetjes

Gepost door: annemie nog eens | 24-09-06

:-) Precies een slurf(ke) van een hottentotten-olifantje ;-)
Sorry voor mijn fantasie, marc

Gepost door: Iris | 25-09-06

voorstelling een hersencel van syd barrett (linkerhelft)

Gepost door: martin pulaski | 27-09-06

Uil Heb er altijd een uitsnede van de kop van een sneeuwuil in gezien. Waanzinnig goede LP, brings back some old memories....

Gepost door: Jan | 27-09-06

De commentaren zijn gesloten.