03-10-06

Krachtpatserij

 
telefoon

 

Waar is de tijd dat mannen met spieren telefoonboeken doormidden scheurden? Niet de gouden gidsjes van tegenwoordig maar van die echte dikke kanjers uit de jaren zeventig, met in één boek alle Belgische abonnées. Enorme knuisten braken met een korte knak de rug van het boek en alsof het niets was werden alle honderdduizend bladzijden in één ruk doorgescheurd. Tien, soms vijftien exemplaren per minuut moesten eraan geloven.

De eerste en de laatste keer dat ik zo'n spektakel mocht aanschouwen was in 1973. Tijdens de kampioenenviering van Eric De Vlaeminck. Voor de zevende maal wereldkampioen en er was groot feest in Eeklo, met als klap op de vuurpijl, neenee geen vuurwerk of dancefuif, maar het scheuren van telefoonboeken. Ik was maar acht jaar maar ik zie de gescheurde telefoonnummers nog door de lucht zweven, en Eric die daar stil langs de kant stond. Eric, de grote kampioen, de kleine mens. Veel succes, veel geld, weinig vaste grond onder de voeten. Hij was niet goed met zijn woorden, sprak een plat dialect, onverstaanbaar voor niet-Eeklose oren. Drank, drugs en vrouwen, de verhalen van de uitspattingen werden rondgefluisterd, verborgen gehouden voor ons kinderoren. Maar elke Eeklonaar was fier op zijn kampioenen want ook Roger 'was gene slechten'.

Het wordt tijd dat het 'telefoonboekscheuren' terug in ere wordt hersteld. Ik stel voor dat elk van ons vanavond al begint te oefenen. Het moet daarom niet onmiddellijk met een Gouden Gids zijn, start gerust met een Humo, Story of Dag Allemaal.

18:57 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

memories... Ik herinner me dat ook..raar,want ik woonde toen nog in Brussel..
ps.was ons gesprek op de trein,geen inspiratie voor dit item..?
Bepaalde ervaringen blijven soms lang in ons achterhoofd tot ze weer opgerakeld worden...
bye,bb.
ps.ik kom je binnenkort masseren,beloofd!

Gepost door: bb. | 03-10-06

:-) Doet me hier direct denken aan DE Gentse krachtpatser John Massis; wat die met z'n gebit allemaal niet kon en nog geen algehele erkenning gekregen.
Vroeger op 't werk hadden wij ook zo'n reus van een collega die in geen tijd ne dikken Gouden Gids doormidden scheurde; hij kon zich botvieren op heeeeeel veel gidsen want hij werkte bij den R.T.T. (vroegere Belgacom)
Nu is 't DE ideale periode om te oefenen; vol van geneugte scheur ik dagelijks verkiezingspamfletten waarom ik niet naar vraag en soms zit er al eens een dun boekske bij, maar aan nog dikkere exemplaren waag ik toch, ocharme, mijn handen en vingers niet. Ik behandel toch liever met zachtheid ;-)
goedenavond nog marc,
Iris

Gepost door: Iris | 03-10-06

Sta me toe, beste Marc, je in de eerste plaats (laattijdig, weliswaar) te feliciteren met je 50ste marathon. Ik vind dat héél straf en bijna onwezenlijk.

Schaduwkantje voor mij, amateur en misschien wel eeuwig dromend van die marathon, is wel dat zo het (voor mij) onbereikbare als het ware wordt gebanaliseerd, maar -en dat is goed- tegelijkertijd ook wordt gerelativeerd.

Neen, misschien is het doormidden scheuren van een telefoonboek dan nog iets meer haalbaar. Helaas, mijn eerste oefensessie liep af op een sisser. Bij wijze van opwarming nam ik een A4-blad, plooide dat 6 keer doormidden (moet je ook eens doen) en… slaagde er niet in om het vouwsel doormidden te scheuren.

Omdat een slecht verliezer ben, hou ik het erop dat ik ‘te weinig grip’ heb.

Gepost door: Wim | 04-10-06

scheuren ... ik heb net een volledig naslagwerken getiteld 'De Grote Overwinningen van Anderlecht' verscheurd ... alle 3 de pagina's in één keer!!!

Gepost door: geert | 04-10-06

gat in geheugen dat is iets wat ik me niet herinner. Geen goeie Eeklonaar dus. Oh de gebroeders kenden we wel en hun zus ook. Dat van die telefoonboeken dat was een nationale sport geloof ik, want op tv toonden ze dat ook.
groetjes

Gepost door: annemie | 05-10-06

re-actie dag bé, de gebroeders de vlaeminck spelen al een tijdje door mijn hoofd. vroeger had ik een plakboekje waarin ik alle foto's van beide heren in kleefde. echte fan ben ik geweest.

ja zeker, iris, john massis maar ook ene bultinck (foto, ergens in gent genomen). ik geloof dat hij heel goeie tanden had ook, nietwaar?

nee wim, het is een kwestie van techniek, net zoals bij het lopen. je kunt het leren door de goede boeken te lezen. en een beetje te oefenen.

ik denk dat geert niet echt een Anderlechtfan is. ;-)

hey annemie, ik wist helemaal niet dat ze een zus hadden ook. de vader kende ik wel, 'de fiele'.
die viering was in de gouden leeuw, je weet wel de vroegere cinema op de markt.

nog vlug eentje gaan scheuren. marc.

Gepost door: marc | 05-10-06

zus en gouden leeuw ja hoor er is een zus en de gouden leeuw, man dat waren pas tijden...ne frisco in de pauze en zeer aan de billen van die harde stoelen
groetjes

Gepost door: annemie | 05-10-06

co-massage dag Marc, mooi stukje dat je hier pleegde, die luchtige toon zit je lekker, hier lusten we nog pap van, neem eens meer de trein (zie reactie bébé)
ivm de broertjes De Vlaeminck: het supertalent Eric droeg ook het drama in zich, Rozee was flamboyant, maar beide hadden iets wat niet snel expliciet wordt uitgesproken door het volk en in de pers: sex appeal!
is dat ook niet de verzwegen meerwaarde van Tom Boonen... in zoverre zoiets een waarde is uiteraard?

Gepost door: marlon | 05-10-06

De commentaren zijn gesloten.