23-10-06

Evenwicht

 
stratocu1

 

Twaalf dagen reeds was ons schip de speelbal van de zee. Stormen van tien Beaufort jakkerden de golven tot duizelingwekkende hoogtes, omhoog, in vrije val omlaag. Mijn hart bevangen met angst voor het onbekende probeerde ik mijn evenwicht te zoeken, te bewaren. Tevergeefs. Jaloers was ik van de jonge matrozen die nagenoeg onbewogen hun leven vervolgden. Het vleugje genoegzaam medelijden dat rond hun ogen danste maakte mij machteloos kwaad.

In mijn kooi trachtte ik me de bewegingen van de zee eigen te maken, harmonisch meegolven met de zee. Eén worden met het schip, de oceaan, de natuur. Ik was terug de baby die door zijn moeder zachtjes in slaap werd gewiegd.

De ochtend van de dertiende dag was alles rustig. De eerste ijsschotsen maakten het zeeoppervlak rustig en kalm. Het was ijzig koud, bijtend helder. Net boven de scherpe horizonlijn strekte zich een prachtige band Stratocumulus Cumulogenetis uit.

14:54 Gepost door marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

Commentaren

.. ik ken het gevoel, tussen Zeebrugge en Hull bijvoorbeeld...
Gek toeval; jij hebt over 12 dagen, ik zat vandaag bij 12 nachten.
Enne; mooie foto, Marc.

Gepost door: evy | 23-10-06

dag marc één worden, ja, wie één kan worden beleeft en wordt niet geleefd.
groetjes,
Iris

Gepost door: Iris | 23-10-06

hartelijk zo zou ons hart er moeten uitzien: donkere serene onderkant en heldere bovenkant die veel belooft, maar nee, wij zijn doorzeefd, die pijl doet altijd pijn

Gepost door: marlon | 23-10-06

golven Gelukkig is er de zee om de pijn te verzachten...

Gepost door: bb | 24-10-06

touristil ik denk dat ik niet toe zou komen met een pilletje tegen de reisziekte...ik word al een beetje misselijk tussen Calais en Dover, tenzij ik natuurlijk bovendeks kan blijven, die frisse zeelucht heeft heilzame invloed. En laat ik het dan niet hebben over een schommel of allerlei kermisattracties.
Je kan het wel mooi verwoorden.
Die wolkenmassa is gewoon machtig...

Gepost door: annemie | 24-10-06

ant-woord hey evy, twaalf dagen lijkt een weerkomend getal te zijn, twaalf apostelen, de twaalvingerige darm, twaalf maanden, twaalf chinezen. Deze laatsen waren ook aan boord en waren de grootste slachtoffers der zeeziekte. Gele chinezen? vergeet het ze waren zo groen als gal!

dag lieve iris, ten gevolge van het voortdurende rollen en stampen was elk uurtje slaap zuurverdiend. het slaaptekort bracht ons wel in een roes...

hey marlonmaat jouw gemoed lijkt me te zwerven rond de zwarte toren van anima. niet slecht, voor eventjes hé.

hébé, volgens mij niet zo'n goed idee om wonden met zout water te verzachten, ik ken een veel betere remedie...

dag annemie, geen pilletjes of touristil, daarvan wordt je zo maf van als een ketel. ik had polsbandjes met een drukknop aan de polskant. voor mij deden die niemendalletjes een uitstekende job. maar ik stond inderdaad ook veel buiten, prachtige zichten op ijsbergen en wolken.

ciao ciao

Gepost door: marc | 24-10-06

arm arme chinezen!

Gepost door: Evy | 25-10-06

Prachtige foto, Marco!!!
Zo op de zee gewiegd worden, niet echt mijn ding!!! Maar zo'n reis moet onvergetelijk zijn!!!
Groetjes.

Gepost door: Mythoske | 25-10-06

speelbal Het is niet erg om de speelbal te zijn, als het je lievelingsspel is. Indrukwekkend mooi. Onze weervrouw hier is jaloers.

Gepost door: etienne | 25-10-06

dat systeem van die polsbandjes moet je toch eens uitleggen... helpt dat ook op het vliegtuig? of in de wagen?
;-)

Gepost door: annemie | 25-10-06

De commentaren zijn gesloten.