marc

Ronnie

2008-03-22T12:08:47+01:00

Ronnie en Tom Waits, twee druppels water. Na lang aandringen mocht ik een foto van hem maken. Op voorwaarde dat hij actie en decor mocht kiezen...

In de diepvriezer...

2007-10-04T16:11:49+02:00

De kogel is door de kerk. Drie maanden zal het tentenkamp, dat je op de foto ziet, mijn thuis zijn. De exacte positie is 80°Z/81°W en ligt aan de voet van Patriot Hills. Antarctic Logistics&Expeditions organiseert vluchten van Punta Arenas (Chili) naar Patriot Hills (Antarctica). Vandaar trekken avonturiers naar de top van Mount Vinson of skiën naar de Zuidpool. Wetenschappelijke teams worden van daar naar de site gevlogen waar ze hun 'monsters' willen verzamelen. Mijn dagelijkse taak bestaat erin om de vliegtuigen te voorzien van weervoorspellingen zodat ze op een veilige manier kunnen landen of opstijgen.

De klimatologische omstandigheden zijn er vrij extreem: temperaturen die variëren tussen min 25°C en min 15°C en een stormachtige wind.

Ik denk dat ik maar eens op zoek ga naar wat thermisch ondergoed.

Frisjes

2007-09-18T19:29:05+02:00

Je 54ste marathon lopen op 81°Z/81W is dat niet zoiets als...een heel verre droom? Het wordt tijd dat ik mijn naam, marco'zuidpolo', terug wat meer glans moet geven. Waar kan ik dat beter dan hier?

Om grijs haar van te krijgen

2007-09-03T20:25:18+02:00

Je zou van minder grijs haar krijgen. André Migneau is organisator van onder andere de 'In Flanders Fields-marathon'. Volgende zondag gaat de negende editie van deze prachtige loopwedstrijd door. We starten in Ramskapelle (Nieuwpoort) en via de IJzer, dito-toren en dodengang, naar de Ieperlee. Daar passeren we de pittoreske sas van Boezinge gaat het, pardon, loopt het naar Ieper. Door de Menenpoort, als je de 'Last Post' hoort ben je veel te laat, en aankomen op de gezellige markt van Ieper. Kortom een marathon die alle succes verdient.

Vorige jaren werd het gras voor André's voeten weggemaaid door de organisatie van de Kustmarathon, die zonder overleg hun loop twee weken na de IFF neerpootten. De Kustmarathon beloofde een sterke rugwind, wat een serieuze opdoffer voor de Iepermarathon betekende.

Na het definitief forfait van de Kustmarathon leek het er even op dat de weg voor André open lag. De hele maand september voor hem alleen, lopers van heel België, gegarandeerd een succesnummer. En meer dan verdiend.

Ach, die vooruitzichten waren slechts van korte duur. Enkel doorgewinterde lopers vonden de tijd rijp om een eigen marathon te organiseren. Van Deinze naar Wevelgem, een groot stuk langs de Leie. Veel inspiratie en nadenkwerk is er waarschijnlijk niet aan te pas gekomen om hun baby 'de Leiemarathon' te heten. En je raadt het al, één week na de 'In Flanders Fields'. Zonder ook maar één woord van overleg of afspraak. Als een olifant in een porseleinenkast. Dit getuigt van weinig respect en grote eigendunk.

Maar ondanks dit alles heeft André nog geen grijze haren. Of ze moeten er de laatste week heel vlug bijgekomen zijn. Maar ik ben er zeker van dat hij even enthousiast en goedlachs klaar zal staan om elke loper persoonlijk te feliciteren bij zijn (of haar) aankomst in de schaduw van de Lakenhallen.

Toekomstbeeld

2007-08-28T15:45:27+02:00

Neen, geen fatalistische kijk op de toekomst van mijnentwege. Wel integendeel. Met de website, die gelinkt is aan deze foto, streven we naar objectieve en scherpe berichtgeving over weer en klimaat. De interessante interviews van passionele mensen, de duiding van actuele weer- of klimaatgebeurtenissen en het scherp op de korrel nemen van sensationele artikels die het niet zo nauw met de waarheid nemen, zijn maar enkele van de boeiende items die je op onze nagelnieuwe website vindt.

Kijk er eens rond, zeg je gedacht maar vooral verspreidt de link over het ganse land!

Relatief

2007-08-21T08:59:48+02:00

"Na 8 dagen trainen heb ik 30km gezwommen, 600km gefietst en 100km gelopen. Het doet deugd om eens niet met de sport bezig te zijn."

Bovenstaande uitspraak komt uit de mond van Luc Van Lierde, triatleet, die nu op dit eigenste moment op 'trainingsvakantie' is op Lanzarote. Hij is in volle voorbereiding voor de Iron Man van Hawaii. Als je wilt kun je het één en ander volgen op zijn weblog.

In volle voorbereiding van een marathon loop ik 120 tot 130 kilometer per week. Dan heb ik het gevoel dat bijna alles rond mijn sport draait: voeding, slapen, recuperen,...kortom de hele battaklan.

Om maar te zeggen dat alles zo ongelofelijk relatief is.

Kind

2007-08-11T10:36:38+02:00

Devendra Banhart

Well I feel just like a child
Yeah I feel just like a child
Well I feel just like a child
Well I feel just like a child
From my womb to my tomb
I guess I'll always be a child
While some people try and treat me like a man

Yeah some people try and treat me like a man
Well I guess they just don't understand
Well some people try and treat me like a man
They think I know shit
But that's just it
I'm a child
Weel I need you to tell me what to wear
Yeah I need you to help me comb my hair
Yeah I need you to come and tie my shoes
Yeah I need you to come and keep me amused
From my cave to my grave
I guess I'll always be a child
Well I need you to help me reach the door
And I need you to walk me to the store
And I need you to please explain the war
And I need you to heal me when I'm sore
You can tell by my smile
That I'm a child
And I need you to sit me on your lap
And I need you to make me take my nap
Could you first pull out a book and
Read me some of that
Cause I need you to make me take my nap
And I need you to recognize my friends
Cause they're there even though
You don't see them
They got their own chair, plate, and a seat
You know I won't touch my food
Unless they eat
From the roof to the floor
I crawl around some more
I'm a child
And I need you to help me blow my nose
And I need you to help me count my toes
And I need you to help me put on my clothes
And I need you to hide it when it shows
From be my daddy's sperm
To being packed in an urn
I'm a child
And when I steal you gotta
Slap me till I cry
Don't you stop till the tears run dry
See I was born thinking under the sky
I didn't belong to a couple of old wise guys
From sucking on my mama's breast
To when they lay my soul to rest
I'm a child
Well I guess I'll always be

Genoeg

2007-07-22T10:20:41+02:00

Geregeld luister ik naar de fantastische verzamel-CD 'Si on chantait' van de sympathieke krullenbol Julien Clerc. Mijn Frans is verre van goed maar toch kan ik menig liedje van deze charmezanger mee'zingen' (familie, vrienden en collega's weten dat de term 'zingen' hier veel te hoog gegrepen is).

God weet hoeveel maal ik reeds het liedje 'Assez' gekweeld heb waarin ik het onbewust had over 'Les seins de Sophie Marceau'. Na wat 'gegoogel' moet ik vaststellen dat onze Julien verre van een slechte smaak heeft...

Traag

2007-07-06T11:12:24+02:00

De hitte van maart en april lijkt bij dit on-begin-juli'aanse' weer een reeds ver vervlogen herinnering. De opwarming van onze Aarde wordt met iedere regenbui terug een stukje meer op de achtergrond verdrongen terwijl de vraag naar een klimaatminister minder luid begint te klinken. 'Problemen moeten opgelost worden als ze zich aanbieden', klinken de gevleugelde woorden van een terugopgeviste krokodil. En met julitemperaturen van om en bij de 18 graden is er van een opwarming van de Aarde momenteel geen sprake. Exit 'global heating'-probleem.

Bovenstaande ModisTerra-satellietfoto toont ons het grensgebied tussen Pakistan en Afghanistan. Het is een Infra-Roodbeeld hetgeen betekent dat het beeld gevormd wordt door de warmte-uitstraling van het aardoppervlak. Aan de hand van het bijhorende temperatuursschaaltje kun je een idee krijgen van de grondtemperaturen die er heersen: het ijskoude blauw staat voor de met sneeuw- en ijsbedekte bergtoppen maar de roze-witte tinten tonen temperaturen die boven de 50°C uitstijgen. Op 13 juni had deze hittegolf reeds aan 232 Pakistani het leven gekost.

Maar dat is ondertussen ook reeds meer dan vier weken geleden. Wat ben ik traag geworden! Hopelijk haspel ik zondag de Guldensporenmarathon wat vlugger af.

Schijf!

2007-06-26T20:29:51+02:00

Ik vind het toch nog steeds schitterend dat er ooit iemand in de Middeleeuwen durfde zeggen dat de wereld een bol was.

Over lopen en andere Limburgse 'waarheden'

2007-06-16T15:17:27+02:00

Als het goed gaat dan gaat het ook goed. De macadam van het jaagpad langs de Damse Vaart schoot onherkenbaar onder mijn voeten door terwijl mijn hersenen nog niet het vermoeden van een pijnprikkel afkomstig van één of andere pees of gewricht konden registreren. Terwijl ik nog een tandje bijstak vlogen vliegen en ander fladderend ongedierte kansloos te pletter tegen mijn borstkas. "Ha, dit is hardlopen", dacht ik zelfvoldaan toen ik een bromfiets achteloos voorbijliep.

De groep fietsers, die voor mij uit het volledige pad in beslag namen, werden vliegensvlug levensgroot. Aan de hand van hun kapsel en de snit van hun jasjes kon ik vaststellen dat het hier ging om een vereniging van sportieve senioren. Reeds vanop honderd meter kon ik vaststellen dat het hier niet ging om de plaatselijke club der gepensioneerde vrienden van het Minnewaterpark maar wel om een groep Limburgse ouderlingen. Hoe ik dat zomaar op het zicht kon vaststellen zou me leiden naar de onprijzenswaardigheid bezigheid van het ter berde brengen van flauwe mopjes over Limburgers. Hoe het ook zij door mijn kennis van die mopjes wist ik meteen dat ik het te doen had met onze zingende landgenoten uit de Limburg. (Weet u trouwens waarom men de Limb...neen, het is echt te flauw).

Toen ik de rodelantaarnfietser bijgebeend had, moest ik noodgedwongen mijn snelheid minderen, zodat ik naast hem kwam te lopen. Hij keek me heel enthousiast aan en begon een liedje te zingen. Na vijf minuten had ik door dat hij geen liedje zong maar probeerde een gesprek met me aan te knopen. "Amai, zeventien kilometer per uur, dat is geen kattepis, dat is niet slecht. Train je voor de 10 mijl van Hasselt?" "Neenee", antwoordde ik naar waarheid, "volgende week vrijdag loop ik de marathon tijdens de Nacht van Vlaanderen, 42 kilometer in en rond Torhout. En daarvoor train ik momenteel toch wel een 120 tot 130 kilometer per week. " Ik had misschien wel een zweem van verbazing, mag ik het zeggen, zelfs een tikkeltje bewondering verwacht. Zijn rimpels vertrokken echter in een verontwaardigde grimas en niet gestoord door enige schroom, verkondigde hij: "Ben je niet helemaal goed bij je verstand, jongeman?" (Waaruit ik kon besluiten dat hij ook al niet meer te goed van zicht was, maar dat wegens geen verhalende waarde volledig terzijde) "Je gewrichten op die manier naar de kloten helpen? Het is een regelrechte schande! Binnen vijf jaar strompel je verder op krukken en over tien jaar doe je al je verplaastingen in een rolwagen." Ik keek hem nog eens giftig aan en spurtte slalommend buiten het bereik van zijn krakend stemgeluid.

Tot nader order heb ik nog geen nood aan krukken en als deze week alles naar wens verloopt sta ik volgende week vrijdagavond om 20uur scherp en gespannen aan de start van mijn 51ste marathon.

Wit konijn

2007-06-01T17:32:54+02:00

Ja het is hier rustig de laatste weken. Ik heb de gevleugelde woorden van David Byrne steeds hoog in het vaandel gedragen: "When I have nothing to say, my lips are sealed". Maar toch wil ik jullie volgend verhaal niet onthouden. Geloof het of niet, het is echt gebeurd.

In het dorp waar ik vroeger woonde, woonde een man die een wit konijn had. Het gelukkige diertje mocht vrij in de tuin van die man rondlopen en kon, als het dat wenste, zijn hokje binnenwippen en knabbelen aan een sappig worteltje. Een konijnenleven kon niet mooier zijn. Maar op een goede dag had het diertje het tijdelijke voor het eeuwige gewisseld en lag met een lach rond de konijnenlipjes vredig op het hooi in zijn hokje. Geen kookpot maar wel een putje in de tuin werd zijn laatste rustplaats.

Dat was zonder de hond van de buurman gerekend. Die had zich door een gat in de haag geworsteld en in geen tijd had hij ons klein konijntje opgegraven. Fier als een pauw liep de hond met die prooi naar zijn baasje. Die man schrok zich een hoedje, in de veronderstelling dat de hond zijn buurman's lievelingsdiertje gemold had. Hij trok het konijn uit de muil van zijn hond, ging het diertje te lijf met dreft en Mr Propre en nadat hij het pelsje geföhnd had, zag er ons konijntje als nieuw uit. Hij worstelde zich door het zelfde gat in de haag en zette het konijntje mooi terug in zijn hokje. Oef, opdracht volbracht.

Kun je de man zijn verbazing begrijpen toen zijn buur hem 's anderdaags aansprak met ogen alsof hij een spook gezien had? "Moet je nu eens wat weten, buurman? Gisteren vond ik ons konijn dood tussen de rabarber en heb het toen maar onmiddellijk begraven. En je raad het nooit, deze morgen zat het terug in zijn kot!"

Knoop

2007-05-12T08:45:25+02:00

Ondanks het feit dat ik frekwent in maritieme sferen vertoef kan ik niet zeggen dat knopen strikken mijn favoriete bezigheid is. Mastworp, lopende paalsteek, enkele en dubbele achtknoop, ik word al zenuwachtig als ik er aan denk. Laat staan dat ik ze moet ontwarren. Liever hak ik ze onmiddellijk door met een scherp zwaard. Net zoals Alexander de Grote.

Harvest 2007

2007-04-18T16:45:17+02:00

Probeer binnen een paar jaar eens een flesje Pinot Gris van de 'Lamont Estate', vintage 2007, made in Central Otago, New Zealand. Van één zaak kun je alvast zeker zijn: de druiven werden met veel liefde en zweet geplukt.

Aangespoeld

2007-04-14T11:31:58+02:00

Ik was reeds een paar dagen aangespoeld maar had het gevoel dat ik nog niet boven water gekomen was. Voorlopig lig ik nog wat te drogen, de laatste resten van een andere wereld verdampend door de aangename, warme stralen van een deugddoende voorjaarszon.

Catch you later.